که بیندیشد چگونه در حالی که خیر را دوست دارد و این صفت اوست، کفر هم می‌ورزد. به بیان دیگر، من خود می‌دانم که به خدا کفر می‌ورزم و خود گواه بر این مسئله هستم. برای اینکه به همه خیرها برسم، باید به سوی خدا بازگردم، و به خداوند کفر نورزم.

پاسخ: این سؤال نیست. توبیخ و ملامت انسان جایز نیست، مگر اینکه انسان مختار باشد. اگر آدمی مجبور باشد، خداوند چگونه او را ملامت و توبیخ کند؟