این گفتار در کتاب برای زندگی با عنوان «سوره تکاثر [2]، مقام رسالت و ولایت» درج شده است.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾

﴿ أَلهاکُمُ التَّکاثُرُ ﴾

به غفلت کشید شما را نازش به بسیاری مال و فرزند

﴿ حَتّی زُرْتُمُ الْمَقابِرَ ﴾ .

تا به گورها رسیدید.

﴿ کَلّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴾ .

حقا که به‌زودی خواهید دانست.

﴿ ثُمَّ کَلّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴾ .

باز هم حقا که به‌زودی خواهید دانست.

﴿ کَلّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیقِینِ ﴾ .

حقا اگر از روی یقین بدانید،

﴿ لَتَرَوُنَّ الجَحِیمَ ﴾ .

البته جهنم را خواهید دید.

﴿ ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَینَ الْیقِینِ ﴾ ،

سپس به چشم یقینش خواهید دید،

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَومَئِذ عَنِ النَّعِیمِ.

که در آن روز شما را از نعمت‌های دنیوی بازخواست می‌کنند.

جلسه گذشته تفسیر سوره تکاثر را می‌گفتیم و به آیه «﴿ ثُم لَتُسئَلُنَّ یَومَئِذ عَنِ النَّعِیمِ﴾ » رسیدیم. بر اساس دریافت خود از قرآن و آرای مفسران این سوره مبارک را تفسیر کردیم؛ سوره‌ای که آدمی را برمی‌انگیزد که از آنچه از زندگی روزمره او را دربرگرفته است، دامن درکشد و به آینده و زندگی و وضع انسان پس از مرگ و آتش و دوزخ توجه کند. گفتیم که سؤال از نعمت‌ها امری طبیعی است، زیرا هنگامی که خداوند به آدمی نعمت می‌دهد، فرض بر این است که او شایسته این نعمت است و آن را درمورد مناسب خود مصرف خواهد کرد. روایاتی را ذکر کردیم که «نعیم» را به نعمت‌های دنیوی ازجمله آب سرد و گرما و سایه و نان و غیر این‌ها تفسیر می‌کنند. سپس، گفتیم که روایاتی در تفاسیر شیعه وارد شده است که تأکید دارد مقصود از «نعیم» نعمت‌های دنیوی مانند آب سرد و گوشت و نان جو نیست، بلکه منظور از نعیم و نعمت «ولایت امام» است. ازجمله این تفاسیر نورالثقلین، که احادیث ائمه را آورده است، و البرهان و الصافی است. گفتیم که