گام به گام با امام موسی صدر جلد 7
پیامبر بزرگ حضرت مسیح(ع)، اسو? صلح و محبت تبعیت میکنم که وقتی مشاهده کرد که محتکران و رباخواران، معبد را دکان خویش قرار دادهاند، با آنان مدارا نکرد و آنها را با خشونت بیرون راند و فرمود: «خان? پدرم جایگاه عبادات است و شما آن را به دخم? دزدان تبدیل کردهاید.»
امّا عکس این حالت اتفاق افتاد و سلاح که باید برای دشمنان به کار گرفته میشد، بر ضد هموطنان و برادران و دوستان استفاده شد و در نتیجه شمار کشتههای شیعیان در مقایسه با دیگر مذاهب اسلامی (دروزیان و اهلسنت) بسیار بیشتر بود. این نتیجه از چه چیز حکایت دارد؟
از اینکه چنین پرسشی را مطرح کردید، متشکرم و هرچند پرسش صریح و بیرحمانهای است، امّا وقت آن رسیده که لبنانیان پاسخ درست آن را بدانند. چنانکه پیشتر گفتم، توطئهگران بینالمللی از درگیری اعراب یا از فقدان اراد? عربی و شکافهای موجود در لبنان استفاده کردند و اجرای توطئه آغاز شد تا حکومتهایی فرقهای تشکیل شود که سه پایگاه برای غرب، شرق و اسرائیل باشد. به عبارت دیگر، میخواستند همزیستی لبنانیان را نابود کنند که الگویی فرهنگی برای جهانیان و معیاری برای مبارز? فلسطینیان بوده و با کمال افتخار باید بگویم که شیعیان در مقابله با این توطئه پیشتاز بودهاند و قربانیان بسیاری در این راه تقدیم کردهاند که چهبسا شمار آنها از قربانیان دیگر گروهها بیشتر باشد، امّا سرانجام توانستند توطئه را خنثا کنند و از مناطق خود در شرق و غرب دفاع کنند و از مقاومت فلسطین حمایت و از تجزی? لبنان جلوگیری کنند. هم? اینها در مرحل? نخست از بحران لبنان، یعنی پیش از اعلام سند قانون اساسی بود.
امّا پس از آن، همهچیز دگرگون شد و چپگرایان تندرو اجرای توطئ? بینالمللی را عهدهدار شدند و راستیهای تندرو هم با اقدامات تجزیهطلبانه و ضدیت با مقاومت فلسطین و تلاش برای تشکیل حکومتهای محلی، در این کار مشارکت داشتند. به همین سبب، شمار قربانیان فلسطینیان هم، بعد از صدور سند قانون اساسی از قبل آن بیشتر شد و این بیانگر آن است که چپیهای تندرو، مقاومت فلسطین را درگیر جنگ کردند و موجب شدند که مقاومت هم? سلاحها و نیروهای خود را به کار گیرد. آنها همچنین با همکاری راستیهای تندرو تلاش کردند میان سوریه و مقاومت فلسطین، درگیریهای خونین ایجاد کنند که آن هم بخش دیگری از توطئه بود.
[در این لحظه امام اندکی مکث کرد و پس از پاسخ دادن به یک تماس تلفنی به زبان فارسی، پکی هم به قلیون میزند و ادامه میدهد:]
شیعیان که در این مرحله در دو جبهه مبارزه میکردند، مورد هجوم نظامی و تبلیغاتی گستردهای قرار گرفتند که تا آن زمان سابقه نداشت. من و دوستان و هممذهبان و همپیمانانم در نشست عرمون نیز در معرض سرسختانهترین حملات رسانهای و تبلیغاتی قرار گرفتیم.
خلاصه آنکه شیعیان حدود پانزده هزار کشته، نزدیک به یک هزار معلول و حدود 50 هزار مجروح دادهاند و مناطق مسکونی آنان در نبعه، رأس دکوانه، اشیاح، بئرالعبد، حی ماضی، کرک، حوشالامرا، لیلکی، سبنیه و… تخریب شده است.
شیعیان این زیانها را متحمل شدند تا از لبنان و از وحدت و تمامیت ارضی آن دفاع کنند و نقش لبنان
