گام به گام با امام موسی صدر جلد 10
جلد:
10
صفحه:
251
﴿ تَشِیعَ الْفَاحِشَـةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴾ .»[278] این تعبیر نیز به معنای حرمت و گناه کبیره است. از راههای دیگر بیان تحریم ملامت کردن است : « ﴿ أَلَمْ یأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ ﴾ .»[279] به هر حال، کلمه «إجتَنِب» از واژههای تحریم است. بنابراین، کسی نمیتواند بگوید کلمه حرمت درباره شراب وجود ندارد، چنانکه گاهی میشنویم. [...]
[278]. «برای کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان تهمت زنا شایع شود، در دنیا و آخرت عذابی دردآور مهیاست.» (نور، 19)
[279]. «آیا مؤمنان را وقت آن نرسیده است که دلهایشان در برابر یاد خدا خاشع شود؟» (حدید، 16)
