گام به گام با امام موسی صدر جلد 10

جلد: 10
صفحه: 251

﴿ تَشِیعَ الْفَاحِشَـةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ .»[278] این تعبیر نیز به معنای حرمت و گناه کبیره است. از راه‌های دیگر بیان تحریم ملامت کردن است : « ﴿ أَلَمْ یأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللهِ .»[279] به هر حال، کلمه «إجتَنِب» از واژه‌های تحریم است. بنابراین، کسی نمی‌تواند بگوید کلمه حرمت درباره شراب وجود ندارد، چنان‌که گاهی می‌شنویم. [...]

[278]. «برای کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان تهمت زنا شایع شود، در دنیا و آخرت عذابی دردآور مهیاست.» (نور، 19)

[279]. «آیا مؤمنان را وقت آن نرسیده است که دل‌هایشان در برابر یاد خدا خاشع شود؟» (حدید، 16)