و اندیشه و حتی ارزش ها و معیارها را از دیگران عاریه گرفتیم و در نتیجه، ناپسندها پسندیده شد و پسندیده ها ناپسند. در این دوران سرنوشت خود را در جلسات دیگران تعیین کردیم و آزادی و آزادگی را در خواسته های طمع آلود کشورهای بزرگ و تریبون سازمان ملل جست‌وجو کردیم.

وقتی به این دوره ها و عنصر مشترک میان صفحات پی در پی آن می نگریم، دوباره به خود و خداوند ایمان می آوریم؛ خداوندی که آفرید و هماهنگی بخشید و آن‌که اندازه گیری کرد و راه نمود[79]؛ همو که ما را بهترین امتی قرار داد که برای مردم پدیدار شده اند[80] تا به آنان خدمت کنند و در کنار ستم‌دیدگان زمین بایستند و آنان را از بند نادانی و کینه توزی برهانند تا بتوانند هوای نفس و طاغوتیان زمین را از خود برانند.

پس از این سیر در روزگاران، لختی درنگ می‌کنیم تا دوباره وضعیت خود را ارزیابی کنیم و از خودشناسی آغاز می کنیم. به حوادث و اوضاع لبنان می اندیشیم و از رهگذر آن سرنوشت مشترکمان با عرب‌ها را رقم می زنیم و از این رو، امکانات خود را در اختیار آن می گذاریم و به بهترین شکل در آن مشارکت می کنیم و بدین‌ترتیب با اصالتی پایدار و تأثیری قابل انتظار در مسابق? ملت ها در انسان سازی شرکت می کنیم.

جناب رئیس‌جمهور!

ما انتخابات مجلس را در پیش داریم؛ آن هم در دوره ای که از حساس ترین و دشوارترین دوره های تاریخ ماست. از سوی دیگر، با مشکل دانشجویان روبه‌روییم و تجاوزهای تلخ و محنت بار اسرائیل، زندگی برادرانمان را نابود و غرور ملی مان را خدشه دار می کند. افزون بر آن، به انحطاط اخلاق در جامعه و مشکل لبنانیان مقیم خارج و دیگر مسائل اجتماعی گرفتاریم.

سالروز میلاد و هجرت پیامبر به ما منطقی پاک و جدید بخشیده و ما را قادر کرده است که در حضور شما این رویدادها را ارزیابی کنیم، باشد که ارائ? این سخنان هدی? دل‌ها به مناسبت شادی و همدلی در این روز باشد.

رفتار انتخاباتی متمایزی که شما با همکاری دوستان بزرگوارتان در پیش گرفتید، ما را بر آن می دارد تا از شما بخواهیم بلافاصله پس از پایان برگزاری انتخابات همه را گرد خود جمع کنید و بر زخم ها و ناراحتی ها مرهم گذارید و روحی? برادری را در میان کسانی به وجود بیاورید که در اثر رقابت های انتخاباتی پراکنده شده و برخی مورد ستم و بی مهری برخی دیگر قرار گرفته اند. البته تأکید می کنم که هرکس بیشترین رأی را به دست آورد، بی گمان نمایند? بخش بزرگی از شهروندان است و احترام و پاسداری از حق او لازم است، همچنان‌که بر او نیز لازم است در مقام نماینده، کاملاً احساس مسئولیت کند و حتی یک لحظه هم به ذهن او چنین خطور نکند که او باید فقط در پارلمان به مسئولیت خود عمل کند، بلکه باید در هم? صحنه های جامعه و کشور ادای وظیفه کند و حقوق کسانی را استیفا کند که به نمایندگی آنان برگزیده شده است.

جناب رئیس‌جمهور!

دانشجویان فرزندان ما هستند و کدام پدری هر روز با نازپروردگی فرزند روبه‌رو نشده و فرزند، از او بیش