گام به گام با امام موسی صدر جلد 3

جلد: 3
صفحه: 140

اکنون و پس از تجربه های پی در پی، بر ماست که امتیازها و دستاوردهای این نظام را حفظ و کاستی ها و اشکالات آن را برطرف کنیم. در این باره من پیشنهادی دارم که بر دو اصل استوار است:

نخست. ملاک قرار گرفتن شایستگی های فردی در تصدی شغل و منصب، بدون توجه به وابستگی های فرقه ای؛

دوم. تأسیس مجلسی واحد متشکل از نمایندگان هم? فرقه‌های لبنانی که در پایان هر سال گرد هم جمع می شوند و با دقت پیامدهای اجرای اصل نخست و همچنین ستمی را بررسی کنند که ممکن است در اثر این روش و تفاوت فرصت های ناشی از رقابت دموکراتیک هم‌وطنان، به برخی گروه ها وارد شود. وقتی چنین مجلسی وضعیت کلی هم? فرقه‌ها را بررسی کند، نتایج آن با بررسی هایی که مجالس هر فرقه انجام می‌دهند و بر محرومیت همگان تأکید می کند، کاملاً متفاوت است.

می توان گفت: یکی از باارزش ترین نتایج این طرح این است که عالمان دینی و مؤسسه های مذهبی از پرداختن به امور شغلی و استخدامی معاف می شوند و دیگر لازم نیست بندگان خدا را در گروه های مختلف قرار دهند و میان هم‌وطنان تبعیض قایل شوند. این مجلس نیز نمایندگانی از قشرهای مختلف اجتماعی در خود جای می‌دهد تا از حقوق پایمال شد? هر قشر دفاع کنند.

برادران گرامی!

من با امکانات محدود خود تلاش کردم اندیشه ها و برنامه هایی را که ممکن است دستور کار و برنام? نامزدها باشد، مطرح کنم. البته جنب? شخصی را نیز نمی توان در انتخاب نماینده نادیده گرفت، زیرا شخص انسان ضمانت اجرای برنامه ها و نخستین اصل در روابط پارلمانی است.

اما پیش از هم? این‌ها، رفتار هم‌وطنان و نامزدها در زمان انتخابات، پنجره ای است که آیند? نماینده و پارلمان و هم? امت از درون آن دیده می شود؛ روابط فکری و عاطفی پاک میان رأی دهنده و نامزد و میان رقابت کنندگان و طرف‌دارانشان یا روابط مبتنی بر چاپلوسی، رشوه، خدمات شخصی یا روابطی که به خون افراد آلوده می شود و جان انسان ها را می گیرد و مای? دشمنی و کینه توزی می شود. این رفتارها، درهای آینده را به روی ملت ها می گشاید و بذر فردای آن‌ها را در زمین می نشاند و در هم? عمر با آن‌ها همراه می شود. وقتی ذهن ها آرام می گیرد و انسان دوباره به تفکر حقیقی خود بازمی گردد، واقعیتی را می‌بیند که خود ساخته است و به تنهایی مسئولیت رفتارش را به دوش می کشد.

خالصانه ترین دعا و آرزو تقدیم به شما باد.

پس از آنکه امام صدر بیانی? خود را خواند، در پاسخ به یک سؤال گفت که: «این بیانیه را پیش از انتخابات منتشر کرده است تا رأی دهندگان و نامزدها را وادار کند که برنامه های موجود در بیانیه را در پیش بگیرند یا جانشینی برای آن بیابند»، و سپس گفت: «ما با مشکلات متعدی روبه‌روییم و هم‌اکنون زمان حل آن‌هاست.» همچنین در پاسخ به سؤال دیگری گفت: «پس از برگزاری انتخابات، من نمایندگان شیعه را در پارلمان دعوت خواهم کرد تا بیانیه را به آن‌ها بدهم و از آن‌ها بخواهم برنامه های آن را در مجلس دنبال کنند.»