و شریف و برتر به شمار می‌آیی،زیرا عطا می‌کنی.

چه چیز را عطا می‌کنی؟ جان خودت را در راه خدا عطا می‌کنی. چه کسی آن را از تو می‌گیرد؟ خداوند متعال. «إِنَّ اللّه اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّه فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَیْهِ حَقًّا فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّه فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.»[39]

خداست که می‌پذیرد. درست است که فدا کردن جان، ‌برای کرامت ما و دینمان و به نفع خودمان است، ولی خدا آن را می‌پذیرد. خدا آن را می‌پذیرد و در راه خود به شمار می‌آورد. پس کیست که روح ما را دریافت می‌کند؟ خداوند سبحان. ولی آیا ما می‌میریم؟نه! قرآن کریم مرگ ما را انکار می‌کند. قرآن کتاب شعر نیست. قرآن می‌گوید: «وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّه أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ.»[40]

شهید نمرده است. کسی که مرده چه وضعی دارد؟ مرده کسی است که هیچ عطا و بخشش ندارد و کاری انجام نمی‌دهد. مرده کسی است که رشد و حرکتی ندارد. شهید، پویایی و عطا و رشد دارد. چطور؟ شهید عمر کوتاه و فناپذیر خود را به ارزش‌ها تبدیل می‌کند. زیرا خون شهید است که کرامت امت را حفظ می‌کند و پشتوان? تعالیم اسلامی است. شمع را دیده‌اید؟ شمع مواد جامدی است که به نور تبدیل می‌شود. خون شهید به کرامت و به پاسداری از ارزش‌ها و محافظت از اسلام تبدیل می‌شود. پس از شهادت شهید، هر انسانی نماز بخواند، شهید در آن شریک است؛ هر انسانی آموزشی بدهد، شهید در فضیلت علم‌آموزی او شریک است؛ هر انسانی کار نیکی انجام دهد، ‌شهید در پاداش آن شریک است. هر انسانی از کرامت خود محافظت کند، خون شهید زیربنای آن کرامت به شمار می‌آید. پس از شهید شدنِ شهید، هر کار نیکی از امت سر بزند، مای? خشنودی شهید است و در نزد خدا درج? او بالاتر می‌رود، زیرا آن‌گونه که در حدیث شریف آمده است:‌«هرکس سنت نیکی پایه‌گذاری کند، هم پاداش آن سنت را دارد و هم پاداش کسانی که تا روز قیامت به آن سنت عمل می‌کنند.»

انسان وقتی خونش را در راه خدا تقدیم می‌کند، هر نتیجه‌ای که این تقدیمِ خون داشته باشد،‌ شهید در آن شریک است.از این رو، قرآن کریم می‌گوید: «بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ.» معنای رزق چیست؟ رزق الهی، رسیدن به کمال و افزایش درجه و مقام والا در بهشت است.

شهید هر روز بر درجه‌اش افزوده می‌شود. چرا؟ زیرا وقتی نمازگزار نماز می‌خواند،‌ مؤذن اذان می‌گوید، قاری قرآن می‌خواند، ‌نیکوکار صدقه می‌دهد، آموزگار آموزش می‌دهد، زن پاکدامنی و کرامت خود را حفظ می‌کند، کودک در آسایش تربیت می‌شود، پیر با کرامت زندگی می‌کند، این شهید است که با خون خود بارویی برای پاسداری از هم? این مسائل برپا ساخته است.

بنابراین دو راه وجود دارد:«راه اول اینکه روح خود را با سربلندی به پروردگاری که اکرم الاکرمین است تقدیم کنی. چگونه؟ با شهادت. تقدیم‌کننده