گام به گام با امام موسی صدر جلد 3
و اگر شهادت و جانفشانی را از میان آموزههایمان فراموش کنیم، در همین دور? تاریک از تاریخ امتمان باقی خواهیم ماند: دورهای که میبینیم به استعمار در پی استعمار و بهرهکشی در پی بهرهکشی و به پراکندگی داخلی و تجزی? منطقهای گرفتار است و با ما همچون گوشت قربانی رفتار میکنند.
طبیعتاً چنین وضعیتی را نه خدا و نه پیامبر او برای ما نخواستهاند. در قرآن کریم آمده است: «یَقُولُونَ لَئن رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِینَةِ لَیُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَعْلَمُونَ.»[36] ولی عزت چگونه به ما و به امت ما باز میگردد بدون آنکه ما آموزههای اسلام را به طور کامل اجرا کنیم؟
این آموزهها در میان مسلمانان ناقص مانده بود، ولی با موضع و اقدام شما کامل شد. وقتی به شما میگوییم: «ای بدریان پیروزمند» به گزاف سخن نگفتهایم، زیرا شما در زندگی معاصر ما جنگ بدر جدیدی خلق میکنید و به جا میگذارید؛ یعنی روز جداشدن شوخی و بازی و بیتوجهی و تنبلی از جدیت و قاطعیت و جهاد و شهادت در امتمان. شما ارزیابی استعمارگران و دیگر امتها، که ما را بیتوجه و سهلانگار میشمردند و با خواری در ما مینگریستند، دگرگون میکنید.از امروز آنها فصلی نو در تاریخ حیات امتمان خواهند گشود و آن را فصل جدیت و سربلندی و افتخار به شمار خواهند آورد.
امروز ما میتوانیم به دشمنان تأکید کنیم که ما شکستخورده و ناتوان نیستیم؛ ما به خاکمان پایبندیم و آمادهایم زندگیمان را در راه کرامت خود فدا کنیم.
در این روز، ما از بین دو راه معروف در قرآن کریم، راه برتر را برمیگزینیم. قرآن در آیات جهاد، دو راه در برابر ما ترسیم میکند و میگوید: «وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّه وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ وَأَحْسِنُوَاْ إِنَّ اللّه یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ.»[37]
انفاق در راه خدا تنها به معنای بخشیدن مال نیست، بلکه منظور از انفاق، بخشیدن هم? داشتههای انسان است. بخشیدن مال انفاق است؛ بخشیدن جان انفاق است؛ بخشیدن دانش انفاق است. این سخن خداوند است. خدا در آیهای دیگر از قرآن کریم میفرماید: «یَسْأَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ کَبِیرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَکْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَیَسْأَلُونَکَ مَاذَا یُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ کَذَلِکَ یُبیِّنُ اللّه لَکُمُ الآیَاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ.»[38]
در منطق اسلامی حتی عفو و گذشت نیز انفاق است. هرآنچه انسان دارد، اگر آن را ببخشد، انفاق در راه خدا کرده است. «وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّه» یعنی زندگی را که بهترین و ارزشمندترین چیزی است که داری، در راه خدا انفاق کن وگرنه خودت را به هلاکت خواهی افکند. انفاق نکردن و جهاد نکردن و شهید نشدن به منزل? درانداختن خویش در هلاکت است. در برابر ما جز این دو راه نیست: یا اینکه جان خود را در راه خدا انفاق کنی و یا اینکه خود را به هلاکت دراندازی. فرق میان این دو راه در این است که در حالت نخست تو انفاق میکنی و در نتیجه کریم
[36].?«میگویند: چون به مدینه بازگردیم، صاحبان عزت ذلیلان را از آنجا بیرون خواهند کرد. عزت از آن خدا و پیامبرش و مؤمنان است ولی منافقان نمیدانند.» (منافقون، 8)
[37].?«و در راه خدا انفاق کنید و خویشتن را به دست خویش به هلاکت میندازید و نیکى کنید که خدا نیکوکاران را دوست دارد.» (بقره، ???)
[38].?«تو را از شراب و قمار مى پرسند. بگو: «در آن دو گناهى بزرگ و سودهایى است براى مردم و گناهشان از سودشان بیشتر است و از تو مى پرسند: چه چیزى انفاق کنند؟ بگو: آنچه افزون آید. خدا آیات را این چنین براى شما بیان میکند، باشد که در کار دنیا و آخرت بیندیشید.» (بقره، ???)