برابر منافع مشترک با دیگران رنگ مى بازد.

جامع? مورد نظر اسلام، جامع? انسانى زنده اى است که ارتباط افراد آن از طریقِ عطای مطلق و بدون محدودیت و ارزش گذارى برقرار مى شود. کار در این جامعه رسالتى است که واجب است انسان هم? توان خود را براى تحقق آن مبذول دارد و بخشى است از وجود آدمى که ذوب شده و به کار تبدیل شده است. کار در چنین جامعه اى، همچون انسان زنده است و عبادتى است که نمى توان آن را محدود یا قیمت گذارى کرد. جامعه اى که از این کارها و این پیوندها تشکیل شده است، زنده است و بنا به تعبیر حدیث شریف نبوى، همچون یک پیکر.

این نوع کار از ایمان به مطلق‌ها و ارزش‌هایى سرچشمه مى گیرد که ایمان بدان‌ها از ایمان به خدا جدایى ناپذیر است. مؤمن به خدا در خلال کار خود به کمال خود به مثاب? هدف نهایى مى نگرد. بنابراین، کار او درحقیقت حرکت تکاملى اوست به سوى غایتى بالاتر. هدف این انسان از کار، به دست آوردن مزدى نیست که جامعه به او مى پردازد. این مزد وظیف? جامعه در قبال اوست نه قیمت عمل و کار او.

در اینجا تصویرى را که اسلام از جامعه ارائه مى دهد درک مى کنیم، که این جامعه موجودى است زنده و واحد و یک‌پارچه، نه شرکت و شریکان و هم‌پیمانان.

از خلال تصویر جامعه و تبیین نقش مطلق و نامحدود هم? افراد، به نقش مادرى و پدرى مطلق پى مى بریم و به راه‌حل مشکل مطرح شده مى رسیم. والدینى که به وظیف? خود به‌طور مطلق و به‌مثاب? رسالت اقدام مى کنند، در حدى که خود را فداى خدمت به فرزند مى کنند، احساسات کودک را سرشار و عقل او را از ایمان و قلب او را از محبت و وجودش را از عنایت پر مى کنند. کودک در این دریاى جوشان، مؤمن و متعهّد رشد مى کند و به تکمیل مسئولیت والدین خود مى پردازد و به بخشش و عطاى آنان و نسل آنان وفادار مى ماند.

زن و شوهر در خلال عطاى مطلق و مسئولانه اى که هریک به دیگرى و هردو با هم به فرزندان تقدیم مى دارند، وحدتى مکمل همدیگر تشکیل مى دهند. آنچه مهم است، کیفیت عطاست، نه حجم و کمیّت آن، که با این روش مشکل اساساً ایجاد نخواهد شد.

اسلام در روابط خانوادگى چارچوبى تعیین مى کند تا بقاى آن را تضمین و ایدئولوژى کلى اجتماعى را که از آن بحث کردیم، مصون دارد. به همین سبب، نگهدارى از فرزندان را به شکل حضانت و سرپرستى و تربیت بر والدین واجب کرده و تأکید مى ورزد که تربیت کودک با رسالت انسان در زندگى برابرى مى کند، زیرا فرد از طریق تربیت فرزند خویش، نمونه اى از خود مى سازد تا تحقق رسالت را بر عهده گیرد. از طرفى، احسان و احترام به والدین را بر فرزند واجب کرده است.

اسلام خان? زن را مسجد او و شوهردارى نیکو را جهاد او مى داند و به کار او در خانه و خدمت به فرزندان و همسرش رنگ قداست و عنوان سجده و پاداش جهاد مى بخشد.

اسلام زن را تا آنجا تشویق مى کند که مى فرماید بهشت زیر پاى مادران است. همچنین، آموزه هایى براى تنظیم روابط خانوادگى ارائه مى دهد و وظایف