گام به گام با امام موسی صدر جلد 7

جلد: 7
صفحه: 317

رسمیت نمی‌شناسیم و ذلت‌پذیرانی نیز که عمری سکوت کردند و سرانجام زبان به کفرگویی گشودند، مورد تأیید و قبول ما نیستند؛ همان کسانی که در زمان بحران به نوشیدن چای و بحث و جدل‌های بی‌حاصل سرگرم بودند و اکنون که بوی خیرات و مبرات به مشامشان خورده، حسینیه‌ها و ستون‌های روزنامه‌ها را پر کرده‌اند…

جنوب، در معرض تهدید

برادران باایمان!

ما با بحرانی بزرگ مواجهیم، جنوب تهدید می‌شود و اسرائیل سموم کشنده را به نام انسان‌دوستی به این منطقه می‌فرستد، نه مدافعی هست که از جنوب دفاع کند و نه کسی از ابعاد خطر آگاهی دارد و نه پشتیبانی آن را حمایت می‌کند. ولی به یاد داریم که در آغاز نیز بزرگ‌ترین نبردهای ما نابرابر بود، امّا به پیروزی منجر شد، زیرا برحق بودیم. پیامبر اکرم(ص) در بدر پیروز شد، هرچند نیروهای دو طرف نابرابر بودند. در حنین نیز ابتدا شکست خورد، امّا سرانجام به پیروزی رسید. در مکه ابتدا رانده شد، امّا در نهایت با پیروزی و نصرت الهی به مکه بازگشت. در واقع? کربلا نیز همه از آغاز خونین آن باخبرند، امّا به یاد می‌آورند که آن خون‌های پاک، تخت طاغوتیان را به لرزه درآورد و دژهای محکم ستمگران را ویران کرد و دروغ‌پردازان و تهمت‌زنندگان را در تاریخ رسوا کرد.

با سوءاستفاده از تعدد مذاهب و انتقام از بی‌گناهان مقابله می‌کنیم

ماه رمضان، ماه ارزش‌ها و اخلاقیات است و این پایه و اساس جاودانگی در تاریخ امت‌ها و تاریخ ماست و ما با سری افراشته اعلام می‌کنیم که در زمان درگیری‌های مستمر و خونین، همواره همگان را به عدالت و ارزش‌ها فراخوانده‌ایم و با سوءاستفاده از تعدّد مذاهب و انتقام از بی‌گناهان مقابله کرده‌ایم و در هم? موارد جز با صداقت و حقیقت و به دور از غوغاسالاری و سوداگری، موضعی اتخاذ نکرده‌ایم.

ما همچون پیشوایمان علی(ع)، ‌شهید این ماه، از قبله آغاز می‌کنیم و در محراب مسجد به پایان می‌رسیم. در راه حق و حقیقت زندگی می‌کنیم و از ابتدا تا به انتها فقط به پرستش خدا و خدمت به مردم می‌اندیشیم و به یاد داریم که خداوند عزوجل فرموده است: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَى لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا یَعْبُدُونَنِی لَا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئًا وَمَن کَفَرَ بَعْدَ ذَلِکَ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ.»[34]


[34].?«خدا به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند وعده داد که در روی زمین جانشین دیگرانشان کند، همچنان‌که مردمی را که پیش از آن‌ها بودند، جانشین دیگران کرد. و دینشان را ‌-‌که خود بر ایشان پسندیده است‌- استوار سازد. و وحشتشان را به ایمنی بدل کند. مرا می‌پرستند و هیچ‌چیزی را با من شریک نمی‌کنند. و آن‌ها که از این ‌پس ناسپاسی کنند، نافرمان‌اند». (نور، 55)