کردند و به دست لبنانیان اجرا شد، متمایز و متفاوت است.

اکنون درصدد تحلیل و بررسی وقایع گذشته نیستیم، چه آنکه نظر خود را در موضع‌گیری‌ها و بیانیه‌های متعدد اعلام کرده‌ایم و شهروندان نیز تحولات را از نزدیک لمس کرده و پیامدهای ملی و انسانی آن را شاهد بوده‌اند و حقایق و رفتارهای طرف‌های مختلف و تفاوت فاحش میان شعارها و رفتارها را دیده‌اند. از طرفی، نمی‌خواهیم مواضع گروه‌های مختلف را ارزیابی کنیم و مسئول و مقصر را معرفی کنیم، امّا وظیف? خود می‌دانیم که بر نکات ذیل تأکید کنیم:

1. ما هرگز آغازگر نبرد نبوده و نیستیم. اهدافی را که ما را به ورود به این نبرد وادار کرد، ازجمله دفاع از خود و حفظ وحدت و پاسداری از مقاومت فلسطین، پیش‌تر مشخص کرده‌ایم و تأکید کردیم که اصلاحات اجتماعی و سیاسی در لبنان نه‌تنها با سلاح ممکن نخواهد بود، بلکه به کارگیری سلاح، اهداف اصلی را هم در معرض تهدید و خطر قرار می‌دهد. پس وظیف? ماست که با مبارز? دموکراتیک و درازمدت در راه پیشرفت وطن و گسترش عدالت بکوشیم.

2. پس از آنکه مناطق مسکونی ما در شیاح، حی‌ماضی، بئرالعبد، لیلکی، نبعه، جسر کفرشیما، کرک و… مورد تعرض قرار گرفت و هم? تلاش‌ها، نشست‌ها و تحصن‌ها برای جلوگیری از جنگ با ناکامی مواجه شد، ناگزیر برای دفاع از خود و ارزش‌ها وارد عرصه شدیم و در این راه ده‌ها شهید و صدها مجروح تقدیم کردیم و علاوه بر آن، هزاران تن از فرزندان ما نیز به دست تک‌تیراندازها و با آدم‌ربایی‌هایی که تشکل‌های مختلف انجام می‌دادند، قربانی شجاعت و اخلاص خود شدند؛ به گونه‌ای که شیعیان در از خودگذشتگی و فداکاری و پایداری، از هم? گروه‌های لبنانی و فلسطینی پیشی گرفتند و این فداکاری‌ها در تاریخ به ثبت خواهد رسید، هرچند رسانه‌های تحریف‌گر، روزنامه‌های کینه‌توز و محافل فرقه‌گرا این حقایق را منکر شوند و تحریف کنند!

3. در زمان وقوع حوادث خونین، راست‌گرایان ‌-‌جبه? لبنانی[32]‌- فرزندان پاک و بی‌گناه ما را در معرض حملات مختلف قرار دادند و آنان شاهد قتل و آدم‌ربایی و آوارگی و تخریب منازل مسکونی خویش بودند. حتی برخی هم‌سنگران پیشینِ آنان که دل‌هاشان از کینه و حسد آکنده بود، به آن‌ها تعرض کردند و سیل تهمت‌ها به سوی آنان روان شد و در حالی که در سنگرهای خط مقدم نبرد مشغول دفاع از هدف مشترک بودند، عده‌ای درصدد خلع سلاح آن‌ها برآمدند و بدین‌ترتیب، ده‌ها تن از جوانان ما به دست دوستان خویش کشته شدند و درواقع دو بار به شهادت رسیدند.

4. نبردها ادامه یافت تا اینکه سوریه وارد عمل شد و آتش‌بس برقرار شد و مبارزان با منشوری موسوم به سند قانون اساسی مواجه شدند که زمینه را برای گفت‌وگو و حل بحران آماده می‌کرد.

ما نیز با این اقدام موافق بودیم، ‌همچنان که هم? طرف‌های درگیر در ابتدا با آن موافقت کردند. ما با ادام? نبرد مخالفت کردیم، زیرا استمرار درگیری‌ها موجب شده بود که احتمال تجزی? کشور و بین‌المللی‌شدن بحران لبنان افزایش یابد.

5. از گذشته تاکنون، سوری? انقلابی و مقاومت فلسطین را پرچم‌داران آزادیِ سرزمین‌های عربی