عمل شد و آتش‌بس را بر نیروهای حاضر در نبعه تحمیل کرد و این در حالی بود که در نبعه فقط حدود دو هزار غیرنظامی و حدود 150 جنگجو حضور داشتند. علت درخواست ما از سوریه برای حضور در حل بحران این بود که سوریه به یک‌پارچگی لبنان و مخالفت با هرگونه اقدام تجزیه‌طلبانه پایبند بوده است.

امّا رهبران نیروهای راست‌گرا پیمان‌شکنی کردند و تعهدات خود را زیر پا گذاشتند و به پیشروی و حمله ادامه دادند. شاید علت این امر آن بود که آنان می‌دانستند برخی از افراد مسلح عضو احزاب، به نیروهای راست‌گرا ملحق شده‌اند و فرماندهان نظامی هم سلاح‌های خود را به ارامنه تحویل داده‌اند و گریخته‌اند. سرانجام هم هم? احزاب و سازمان‌ها -‌به جز فتح و امل‌- با امضای سندی (که موجود است و برای اطلاع افکارِعمومی منتشر خواهد شد)، سلاح خود را بر زمین گذاشتند و تسلیم شدند.

در این میان فقط اعضای جنبش‌های امل و فتح در میدان نبرد حاضر ماندند و تا آخرین لحظه جنگیدند و بسیاری از آنان کشته شدند. نیروهای راست‌گرا تلاش کردند در میان شیعیان، تشکل‌های انقلابی خیالی پدید آورند تا پیمان‌شکنی خود را در برابر سوریه توجیه کنند، امّا حقیقت برای همه آشکار شده است.

از طرفی احزاب سازش‌کار نیز درصدد بهانه‌تراشی و توجیه مواضع خودند و مسئولیت تجاوزها، حملات و سوداگری‌های خود را به گردن انسان‌های شریف می‌اندازند.

امّا اهالی نبعه و زمین نبعه که با خون شهدا آبیاری شده، بر حقیقت گواه‌اند و خداوند نیز بهترین شاهد و گواه همه است.

دفاع همه‌جانبه و فراخوان‌های متعدد ما برای پایداری و فراهم ‌آوردن امکانات لازم برای ایستادگی و پایداری و تأکید مستمر ما بر به کارگیری هم? روش‌ها موجب شد که روابط خود را نیز با هم? طرف‌ها و گروه‌ها براساس موضع‌گیری آنان در قبال وقایع نبعه تنظیم کنیم و برای بازگشت فوری اهالی به نبعه وارد عمل شویم. موضع ما چنین بوده است و جز این هرآنچه دربار? مواضع و اقدامات ما بازگو و منتشر شود، تبلیغات دروغینی است که پیش از سقوط نبعه طراحی شده است.

ما براساس وظیف? خود عمل می‌کنیم و خداوند را ناظر و شاهد اعمال خود می‌بینیم و هرگز جان و مال و عزت مردم را برای دست ‌یافتن به اهداف کم‌ارزش وجه‌المصالحه قرار نمی‌دهیم و لحظه‌ای تردید نداریم که گمراه ‌کردن هم? مردم، آن هم برای همیشه، ممکن نخواهد بود و حقیقت سرانجام آشکار خواهد شد.

نبعه سرزمین ما و فلسطین ماست و آواره ‌کردن ساکنان آن موجب پاره‌پاره شدن میهن است که نمی‌توان در برابر آن سکوت اختیار کرد، هرچند بهای آن گزاف و فداکاری در این راه بی‌اندازه باشد.

13. امّا شدت این مصیبت موجب نمی‌شود که آن رنج عظیم، یعنی مصیبت تل‌الزعتر را از یاد ببریم و اعمال وحشیانه‌ای را که در آنجا در حق برادران و فرزندان ما صورت می‌گیرد، فراموش کنیم.

تلاش و کوششی پیگیر که از یک ماه پیش برای حل بحران نبعه و تل‌الزعتر آغاز شده، هم? کارها و مسئولیت‌های اصلی ما را تحت‌الشعاع قرار داده و آن را به وظیف? اصلی ما تبدیل کرده است.

اکنون به هم? شیعیان و تمام هم‌وطنان یادآور می‌شویم که تاریخ، هم? متجاوزان، خیانت‌کاران و توطئه‌گرانی را که جان مردم را هدف قرار داده‌اند،