می‌گیریم و به آن پایبند خواهیم بود. از دشواری‌ها سرخورده و از دستاوردها مغرور نمی‌شویم.

ما جان شهروندان را امانتی گران‌بها می‌دانیم و به‌سادگی از آن نمی‌گذریم و فقط در راه زنده ‌ماندن میهن و ادام? حیات امت آن را فدا می‌کنیم. حتی یک قطره از خون کشته‌شدگان را ناچیز نمی‌شماریم و شهادت و شهید را وجه‌المصالحه قرار نمی‌دهیم. ما مجد و عظمتی را که به بهای رنج هم‌وطنان باشد، نمی‌خواهیم و در برابر سوداگران و شبهه‌افکنان و خودکامگان تسلیم نمی‌شویم.

به اهداف و آرمان‌های شهیدان خویش پایبند خواهیم ماند و آرمان‌ها را از جان آنان گرامی‌تر می‌داریم، زیرا آن‌ها از جان خویش گذشتند و مشعل فروزان راه امت را به ما سپردند.

ما بر این باوریم که آنان جاودانه‌اند و تا وقتی که آثار و برکات و راه آنان زنده باشد، آن‌ها نیز زنده و پاینده‌اند و همین بزرگ‌ترین تسلای ما و خانواده‌های آنان است و هم? ما خانواد? آن‌هاییم.

«وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَیَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ.»[30]