رشید کرامی: می‌خواهم از جناب یاسر عرفات بپرسم آیا اگر وضعیت امنیت لبنان به شکل کنونی باقی بماند، به نفع کسی خواهد بود؟ اگر احتمال بین‌المللی ‌شدن موضوع یا احتمالات خطرناک دیگر مانند قطع سراسری برق یا گسترش بیماری‌های واگیر و… پیش بیاید، کنترل اوضاع بیش از پیش از دست ما خارج نخواهد شد؟ اگر فرنجیه همچنان در رأس حکومت باقی بماند، آیا احتمال حملات و تحرکاتی در مرزهای جنوبی وجود نخواهد داشت؟ به عقید? من اگر این پیشنهادها با همکاری برادران فلسطینی به آشتی ملی و تدوین برنام? اصلاحات کشور منجر شود، از این گرداب نجات خواهیم یافت و اگر این استنتاج درست باشد، باید دید که چگونه می‌توان فرنجیه را به استعفا وادار کرد؟ باید در عمق مسائل وارد شویم، زیرا منافع و سرنوشت ما مشترک است.

یاسر عرفات: گمان می‌کردم پس از انتخاب رئیس‌جمهور جدید، آن‌ها آتش‌بس را رعایت خواهند کرد، امّا ناگهان روز جمعه حمله را آغاز کردند و با توجه به اینکه آتش‌بس باید یک‌پارچه اجرا شود، حق داشتم که در صورت حمله پاسخ دهم.

با وجود این در یکی از جلسات، مسئولیت همه‌چیز را پذیرفتم، زیرا می‌دانستم که ممکن است دست به اقدام نظامی بزنند، زیرا به برخی از دوستان ما گفته بودند که تضمین‌هایی به آن‌ها داده شده که جبهه‌های دیگری گشوده نشود، امّا به عینطوره حمله کردند و نیروهای حاضر در این منطقه مقاومت کردند. اگر بلندی‌های عینطوره سقوط می‌کرد، حتماً به سوی زحله پیشروی می‌کردند. پس از انتخاب رئیس‌جمهور از سوری‌ها خواستم که برای برقراری آتش‌بس وارد عمل شوند. به آن‌ها گفتم که اوضاع وخیم است و توطئه‌ای برای الحاق زحله به استان المتن در دست اجراست. این جمله را پسر جناب الیافی از آن‌ها شنیده بود.

من سکوت کردم و سه روز در عینطوره جنگیدیم. سپس مجبور شدیم در بیروت هم جبهه‌ای باز کنیم که با گشودن این جبهه آن‌ها درمانده شدند و ناگهان عملیات فاریا اتفاق افتاد که اگر برخی از اطرافیان امام صدر از این موضوع باخبر نمی‌شدند، جاده به دست آن‌ها می‌افتاد. پس معلوم می‌شود که نقشه‌ای در سر دارند. اگر سوری‌ها نبودند، از نظر نظامی کار آن‌ها را یکسره می‌کردیم. ما همه‌چیز را به جان خریدیم و 44 بار آتش‌بس اعلام کردیم. از آن‌ها می‌پرسم که نتیجه چه شد؟ نیروهای ما اکنون در عیون السیمان مستقرند. اگر فرمان پیشروی به سوی کسروان را صادر کنم، چه می‌کنند؟ فاصل? مستقیم ما با جونیه هشت کیلومتر هوایی هست. چه می‌توانند بکنند؟ هیچ‌کس با تجزیه موافق نیست، پس چه کسی آن‌ها را تشویق می‌کند؟ آن‌ها اطمینان دارند که ما جنگ را تا آخر ادامه نمی‌دهیم. وقتی از آتش‌بس صحبت می‌کنیم، جدی هستیم زیرا مهمات به‌سختی به دست ما می‌رسد، امّا به‌آسانی در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد.

رشید کرامی: اگر به توافق برسیم و حرف سوری‌ها را بپذیریم، آن‌گاه می‌توانیم خواسته‌های خود را برای طرف مقابل مطرح کنیم و بگوییم که منافع لبنان برای ما مهم است و کسی که سرپیچی کند، مسئولیت کارهایش به عهد? خودش خواهد بود.

یاسر عرفات: هر روشی که ما را از این جنگ خارج