سوریه ناراحت‌اند، زیرا در جونیه و اشرفیه (مناطق مسیحی‌نشین) حتی یک سرباز سوری وجود ندارد.

صائب سلام: موارد دیگری هم هست… مثلاً نیروهای سوریه در مناطق مسلمان‌نشین رفتارهای ناپسندی انجام می‌دهند.

یاسر عرفات: بله، اقدامات متعددی انجام شده است. به عقید? ما نیروهای راست‌گرا در هیچ شرایطی جرئت نداشتند اردوگاه شتیلا را گلوله‌باران کنند، امّا آنجا دو بار گلوله‌باران شد. چگونه می‌توانیم در برابر این تجاوزها سکوت کنیم؟ مردم این وقایع را می‌بینند و مسئولیت آن را به عهد? سوریه می‌گذارند. چه کسی سوریه را در این دام گرفتار کرده؟ وقتی سوریه در دام می‌افتد، ما نیز در قضی? فلسطین متضرر می‌شویم. دام‌هایی ایجاد شده که سوریه را گرفتار کند. گرفتار شدن سوریه به نفع چه کسی است؟ سلیمان فرنجیه؟ او که رفته است! پی‌یر الجمیّل؟ کمیل شمعون، تاجر اسلحه؟ آیا این به نفع سوریه خواهد بود؟ قطعاً چنین نیست… به همین علت از شما خواستم این جلس? غیرعلنی را تشکیل دهیم تا ببینیم به کجا می‌رویم و چه باید کرد؟ من با این پیشنهاد که امشب افرادی به سوریه بروند، موافقم… مطمئنم که افراد و دستگاه‌های اطلاعاتی حافظ اسد، دربار? این گفت‌وگوها مطالبی خلاف واقع به او گزارش خواهند داد. سفر به سوریه برای توقف جنگ در طرابلس ضروری است.

شیخ خالد: نکت? آخر که ابوعمار به آن اشاره کردند، اهمیت دارد. اوّل در مورد مسئل? حمایت از مقاومت فلسطین و دوم رفع بدبینی مردم نسبت به سوریه. برای رفع آن، سفر امام صدر به‌تنهایی کافی نیست. شما (یاسر عرفات) هم باید حضور داشته باشید.

یاسر عرفات: من باید به‌طور شبانه‌روزی در لبنان باشم، زیرا اوضاع وخیم است.

شیخ خالد: اشکالی ندارد. برادر هانی الحسن برود و اگر لازم شد با شما تماس بگیرد.

یاسر عرفات: حضور من در اینجا لازم است تا مبادا در غیاب من اوضاع ناگوار شود.

شیخ خالد: حق با شماست، امّا زمانی هم که در دمشق باشید، گویی در صحنه حاضرید.

یاسر عرفات: به هر حال اجازه دهید خودم تصمیم بگیرم، زیرا تا حدودی می‌دانم که کجا باید باشم!

صائب سلام: اگر تصمیم بر این است که امام صدر به سوریه بروند، به نظر من برادران سوری از همین تصمیم درمی‌یابند که رویکرد ما مبتنی بر محبت و دوستی است و نه انتقاد و گلایه. در اینجا لازم می‌دانم تأکید کنم که میان احزاب و هم? گروه‌های دیگر غیرحزبی تفاوت و فاصله وجود دارد. ما هیچ‌گاه در مقابله با اقدامات احزاب و خشونت‌های حزبی کوتاهی نکرده‌ایم. مثلاً با مسئل? حکومت‌های محلی مخالف بودیم و در این زمینه با احزاب توافق نداشتیم، امّا ناگهان شاهد بودیم که بشیر الجمیّل مطالبی مطرح کرد و در آن از تشکیل چیزی شبیه به دولت محلی در جونیه سخن گفت و سوریه هم هیچ اقدامی برای محکومیت آن نکرد. صحبت دربار?