گام به گام با امام موسی صدر جلد 7
از بحران طولانی و پس از آنکه سرانجام پس از دیگر ملتها دریافتیم که ایمان و عدالت و برابری فرصتها، عوامل استمرار ثبات میهناند و دانستیم که تظاهر به پیشرفت و انحرافات و نظام تبعیضآمیز ضربات مهلکی بر پیکر? میهن وارد میکنند، اکنون آیا قادر خواهیم بود از این فرصت برای پایهگذاری لبنان آینده و احیای آن استفاده کنیم؟ این پرسشی مهم و مسئولیتی بزرگ است که بر عهد? هم? ماست که رئیسجمهور منتخب و آحاد هموطنان، احزاب و رهبران باید به آن توجه کنند.
پاسخ دادن به این پرسش مهم نه با گفتار و تحلیل و خوشبینی یا بدبینی؛ بلکه با اندیشه و خرد و عملگرایی ممکن خواهد بود و گزین? دیگری پیش رو نداریم.
شام تار از هر سو ما را دربر گرفته و نعر? گوشخراش توطئهها در فضا طنین افکنده و خواب راحت را از ما ربوده است. میهن ما عرص? نبرد نیروهای عربی و بینالمللی شده و آحاد شهروندان به ابزار آزمایش در آزمایشگاه امتها تبدیل شدهاند، امّا رشت? محکم امید هم در دوردست، پیش روی ماست. پس بیایید همگی به آن رو آوریم و منافع و احساسات شخصی و شعارهای فردی را رها کنیم و فراتر از رنجها و محنتهای خویش، زخمهای میهن را مرهم نهیم و پس از آن به محاسبه و محاکمه بنشینیم و سرانجام به آیندهای روشن چشم بدوزیم.
اکثریت خاموش ملت باید به صحنه گام نهند و ظلم، کشتار مذهبی، محاصر? مناطق و کشتار دستهجمعی را پایان دهند. آشوبها و تصفیهحسابها باید متوقف شود.
همگی باید برای وحدت و همبستگی به پا خیزیم و صفوف هموطنان و احزاب، صفوف مقاومت و صفوف خویش را با کشور برادر، سوریه، متحد کنیم، زیرا بیش از این تاب تحمل تفرقه و درگیری را نداریم. هرگز نباید به کسی اجازه دهیم با خشونت و حس برتریطلبی رفتار کند.
باید به جای اشخاص، به اصول و مبانی تکیه کنیم و به جای افراد و عوامل به خواستهها و برنامهها و اهداف توجه کنیم و به جای سیاستهای مقطعی، رویکردهای کلی و فراگیر را مدنظر آوریم. هم? ما باید تلاش کنیم تا پس از محاصر? طولانی افراد بیگناه، راههای بسته گشوده شود و آوارگان پس از انتظاری تلخ و طولانی به منازل خود بازگردند و مناطقی که در معرض قحطی و ذلت و تکدی قرار داشتهاند، از رفاه و امکانات بهرهمند شوند و محلههایی که در اثر تجمع زباله در معرض بیماریهای واگیر قرار دارند، پاکسازی و نظافت شوند.
باید از تحریک احساسات که موجب تفرق? بیشتر میان مردم میشود، خودداری کنیم و حقیقت تلخ را برای مردم باز گوییم. از خدا پروا کنیم و امانت میهن را بر دوش کشیم و مسئولیتهای سنگین خود را بر دوش کشیم تا شایست? لبنانی بودن باشیم و در جمع ملتهایی که در پایان قرن بیستم زندگی میکنند، پدران و مادرانی شایسته برای نسلهای آینده باشیم.