گام به گام با امام موسی صدر جلد 8
سیاسی بیبهره است. یعنی طرفها، اهداف جنگ و مصالح عالیه را در نظر نمیگیرند و درگیری آنها به درگیری قبیلهای یا جنگ کودکان شباهت دارد. انسان رشدیافتهای که برای هدفی معین میجنگد، وقتی میبیند این جنگ هدف اصلی جنگ را تهدید میکند، دست برمیدارد، در حالی که در بیروت و شمال و بقاع جنگ متوقف نشد. آیا زمان آن نرسیده است که طرفهای نزاع به خاطر احترام به میهن و به خاطر فاجعه بشری که روزانه رخ میدهد و برای جلوگیری از این فاجعه، به اهداف جنگ پایبند شوند و از لجاجت دست بردارند؟ این چیزی است که امیدواریم در آینده نزدیک و برای یک بار در جنوب ببینیم تا ثابت کنیم که لبنانیان شایستگی میهن را دارند.
خوب است کمی به موضع آمریکا در این مسئله بپردازیم. امروز سفیر آمریکا در بیروت با شما دیدار کرد. آیا این دیدار برای آشتی با موضع آمریکا در این منطقه بود؟
طبیعتاً سفیر آمریکا با من و برخی از رهبران ادیان و مذاهب، دیدارهای تشریفاتی انجام میدهد، ولی من فکر میکنم این دیدارها اگر برای هماهنگی و ایجاد توافق نباشد، هیچ توجیهی ندارد. من وزیر خارجه لبنان نیستم تا مسائل دیپلماتیک را رعایت کنم. در عین حال مطمئنم که وزیر خارجه لبنان نیز در برخورد با این بحران، در قید و بند تعارفات و تشریفات نمیماند. ولی من بهطور کاملاً شفاف توضیح دادم که نیروی بازدارنده عرب باید به جنوب برود، ولی اسرائیل مانع آن است و ادعا میکند که این نیرو اسرائیل را تهدید میکند. این ادعا نادرست است، زیرا نیروی بازدارنده پانصد نفری هیچ تهدیدی برای امنیت اسرائیل ندارد. اسرائیل نگران است که ورود این نیروها حتی برای یک بار اتفاق بیفتد و به سابقهای در تاریخ امنیت لبنان تبدیل شود. چطور میتوان لبنان را از به کارگیری ابزاری که آن را برای امنیت خاک و پاسداری از شهروندانش ضروری میداند، بازداشت؟ تنها نیرویی که میتواند بر اسرائیل فشار آورد و واکنشهای اسرائیل را تحت کنترل درآورد، آمریکاست. من صراحتاً از سفیر آمریکا چنین درخواستی کردم و احساس کردم که او این مسئله را کاملاً درک میکند و به خاطر آن در تنگنا قرار دارد. تأکید کردم که از نظر ما، ایالات متحده در دایره فعالیتهای دیپلماتیک نامحدود خود میتواند در این زمینه اثرگذار باشد. او نیز تأکید کرد که در نتیجه تماس با مسئولان و جناب رئیسجمهور، در تلاش است وزارت خارجه آمریکا را متقاعد کند تا واکنشهای اسرائیل را تحت کنترل درآورد.
از شما سپاسگزاریم، جناب امام!
