جناب رئیس‌جمهور! شما عدالت را باور دارید و در نام? خود منطق? جنوب را فرزند بیمار خواندید و با عواطفی سرشار، اهالی هرمل را پذیرفتید و شنیدم که دردمندانه دربار? عکار سخن می گفتید…

در اینجا من تأکید می کنم که درخواست های پیاپی در مورد حقوق مناطق و فرقه‌های محروم که به امری تکراری تبدیل شده، همان ندای عدالت است که دل‌های مردم آگاه و بیدار را آباد می کند. این خدمت صادقان? ملی است که گروهی از لبنانیان انجام می‌دهند که بیشترین اخلاص و فعالیت را در ساختن تاریخ و جغرافیای لبنان دارند. این عمل آنان گدایی یا درخواست ویژه یا جاه طلبی نیست، بلکه اندرزهایی است صادقانه برای پاسداری از لبنان و حفظ روحی? وطن پرستی در طبق? محروم آن و جلوگیری از گرفتارشدن آنان در جریان های گمراه ‌کننده.

جناب رئیس‌جمهور! دولتمردان! مهربانان! سروران! زبان ما از سپاسگزاری ناتوان است. حضور شما در جشن هم‌وطنانتان بیانگر عواطف و ایمان شماست. سپاسگزاری حقیقی ما این است که آماده ایم با جان و خون خود در راه پاسداری از لبنان همکاری کنیم و این تأکیدی است بر اینکه می خواهیم لبنان، آزاد، سربلند، مؤمن و عربی باقی بماند.