برادران مؤمن، در حوادثی که چندی پیش رخ داد و امیدواریم دیگر در لبنان و زندگی امت ما تکرار نشود، شاهد ضعف مسئولیت پذیری در هم‌وطنان بودیم. بسیاری از مردم لغزیدند و در آستان? سقوط قرار گرفتند و این نشان? آن است که ایمان در دل آن‌ها ریشه ندارد. در هنگام فشار و مصیبت و درماندگی و خشم و پیروزی است که ایمان شناخته می شود. در حدیث شریفی آمده است: «کُنْ کَالْجَبَلِ الرّاسِخِ لاتُحَرِّکُهُ الْعَواصِفِ.» (مانند کوهی استوار باش که تندبادها آن را به حرکت درنمی آورند.) مؤمن مانند کوهی استوار است، زیرا ایمان فقط حالتی نفسی یا قلبی یا فکری نیست، بلکه پیوندی استوار با پروردگار جهانیان است که انسان را از لغزش، سستی، بی ارادگی و رفتارهای نابخردانه و غیرمسئولانه باز می دارد.

ایمان فقط در سخن، در نماز و روزه و در ظاهر نیست، بلکه ایمان حقیقی آن است که انسان در لحظات سخت و دشوار، هنگام بلا و مصیبت و زمانی که میان منافع تضاد پیش می آید، استوار بایستد. اگر انسان مؤمن درست تربیت شده باشد، در هنگام سختی یا راحتی و سود یا زیان نیازی ندارد که مربی به او بگوید چنین کن و چنان نکن، بلکه خودش براساس حکم وجدان و توانایی اش از دایر? منافع و مصیبت ها فراتر می رود و بر پیشامدهای کوچک و کینه توزی ها و دشمنی ها و دیگر عوامل روانی نامطلوبی که در هنگام سختی انسان را احاطه می کنند، چیره می شود. اما اگر از مؤمنانی نباشیم که مانند کوه استوارند، نمی توانیم آینده و سرنوشت خود را پیش بینی کنیم.

خداوند در این روزها به همت مردمانی پاک و باتلاش، انسان هایی بااخلاص از مسئولان و غیر مسئولان، کشور ما را از وقوع فاجعه و مصیبت و تنش حفظ کرد. هم? ما در قبال یکدیگر مسئولیم. آیا می توان پس از این حادثه، نگاه غیرمسئولانه و مانند تماشاگر به آینده داشت و به سرنوشت خوش‌بین یا بدبین بود؟ هرگز خداوند ما را این چنین نخواسته است. خداوند از ما خواسته است به دست خود و با تلاش و بیداری و ایمان خود، آینده را رقم بزنیم و بر جریان تاریخ حاکم باشیم. کسانی که از جبر تاریخ سخن می گویند، درحقیقت دربار? نقش انسان در تاریخ سخن می گویند. جز انسان کسی نمی تواند تاریخ را به حرکت درآورد و آینده را بسازد. این انسان است که آینده ای درخشان یا تاریک برای خود می ُسازد. پذیرفتنی نیست که امتی بگویند ما مسئول آینده نیستیم. دشمن ما را به بازی گرفته و دستان خرابکار در میان ما مشغول توطئه است. شهروند بیدار و آگاه چنین سخنی را به زبان نمی آورد، بلکه دستان خرابکار را قطع می کند و دشمن را از بازی با سرنوشت خود بازمی دارد. این کشور برای ما و نسل های آینده است و سربلندی فرزندان و تاریخ کهن ما در حفظ این کشور است.

بنابراین، نمی توان پذیرفت و خداوند نیز از ما نمی پذیرد که دست به سینه بنشینیم و آسوده به آینده چشم بدوزیم تا هر اتفاقی رخ دهد. هرگز اجازه نمی دهیم که حادثه ای غیر از آنچه ما می خواهیم و به مصلحت وطن و امت ماست رخ دهد و ایمان نیز همین را اقتضا می کند.

باید هنگام نماز و در پیشگاه خداوند این مسئله را بحث و بررسی کنیم و ببینیم چه عاملی ما را در لحظات سختی و مصیبت به لرزه درمی آورد؟ چه عاملی باعث می شود رفتار نابخردانه و بی هدف