این چه عظمتی است؟! می‌توان آن را چنین تفسیر کرد که نسبت به زینب یک موضع‌گیری اصولی و مبنایی است، موضع حق است، زیرا یزید پیامبر یا امام نیست. اگر زینب ایمان کامل و همه‌جانبه به خدا نداشت، نمی‌توانست به یزید حمله کند. در دیدگاه زینب، خدا او را آفریده است و غیر او بندگان خدا هستند و خدا بین او و قلب او قرار دارد و از رگ گردن به او نزدیک‌تر است.
بنابراین، ما به ایمان خود به خداوند می‌بالیم و یقین داریم که ارتباط ما با خداوند موجب شکفتگی و بروز یافتن نفس‌هایمان، بزرگ شدن دل‌هایمان و بالا رفتن جایگاه و منزلتمان می‌شود. همان‌گونه که آموزش نظامی واجب است، آمادگی دینی، روحی، روانی و جسمی نسبت به این آموزش و غیر آن نیز واجب است. این‌ها تکلیف و وظیفه ماست. ما در برابر ��ین مواضع و این وظایف مسئولیم. ما بر روی زمین مسئولیت داریم. هرکس در راه دفاع از دارایی‌اش کشته شود، شهید است. هرکس در راه آبرویش کشته شود، شهید است. بنابراین، چرا ما از مرگ بترسیم؟ به چه علت؟ کسی که از مرگ می‌ترسد، زندگی عزتمند و با افتخار و ایمان ندارد، بلکه در عین زنده بودن با خواری و زبونی می‌میرد...
[ناقص به علت قطع شدن ضبط صدا]