گام به گام با امام موسی صدر جلد 7
منافع ملی سوریه اهمیت میدادیم، میتوانستیم مذاکره کنیم و بخشی از خاک خود را پس بگیریم و سیاست گامبهگام را پیش ببریم، امّا به خاطر قضی? فلسطین و به خاطر کسانی که نماد قضی? فلسطیناند و برای اینکه مسئل? فلسطین با چالش مواجه نشود و منزوی نشود، ما از مذاکره خودداری کردیم، در حالی که با مذاکره میتوانستیم بخشی از خاک خود را با شرایط معقولی پس بگیریم.
به ما پیشنهاد شد که به واسط? ایالات متحد? آمریکا مذاکره کنیم و بخش چشمگیری از خاک خود را بازپس بگیریم، ولی موافقت نکردیم، زیرا تحلیل ما آن بود که سیاست گامبهگام در نهایت به نابودی قضی? فلسطین منجر خواهد شد. تحلیل ما در مورد اجرای سیاست گامبهگام این بود که اگر در مذاکرات سینا یک گام به عقب برویم، طرف مقابل هم امتیازهایی میدهد و همچنین در اردن و بعد از آن نیز چنین اتفاقی میافتد و پس از چند مرحله، نتیجه آن میشود که همهچیز را به دشمن دادهایم و حتی به مرزهای سال 1967 هم نرسیدهایم و در بهترین حالت اگر به مرزهای 1967 رسیده باشیم، قضی? فلسطین بهکلی از بین خواهد رفت.
به همین علت سیاست گامبهگام را نپذیرفتیم و بر ضد آن موضعگیری کردیم، زیرا در این سیاست، حقوق ملت فلسطین مدنظر قرار داده نشده و به همین علت نقش افرادی که نمایند? این ملتاند و برای حقوق آنان تلاش میکنند، نادیده گرفته شده است. برای همین با مذاکره مخالفت کردیم.
حتی فراتر از این، وقتی مذاکره را نپذیرفتیم، پیشنهاد کردند که بدون مذاکره، اسرائیل از بخشی از جولان عقبنشینی کند. وقتی به شخص پیشنهاددهنده گفتم که موافق نیستیم، گفت: قرار نیست شما بگویید که موافقید یا نه. گفتم: نه! میدانید چرا؟ زیرا این عقبنشینی حتی اگر با مذاکره هم نباشد، باز هم بخشی از سیاست گامبهگام است و بهانهای برای ادام? مراحل بعدی این سیاست و رسیدن به همان مراحلی است که ما میخواهیم از اجرای آن جلوگیری کنیم. چه کسی در منطقه این کارها را برای فلسطین و مقاومت فلسطین انجام داده است؟ هیچکس! سران مقاومت فلسطین از این پیشنهادها باخبرند و مواضع ما را هم در قبال این پیشنهادها میدانند. با وجود این، چنین مواضعی اتخاذ میکنند. مواضع ما تغییر نکرده است. مواضع ما در قبال قضیهای که قضی? ماست، اصولی و تغییرناپذیر است. مواضع ما همینگونه خواهد بود و هرگز تغییر نخواهد کرد، امّا وقتی ابهاماتی پدید میآید و اوضاع پیچیده میشود، باید به برخی از موضعگیریها و فداکاریهای سوریه اشاره کنیم. امیدواریم برادران عرب هم به جای پرگویی و سخنپراکنی، در فداکاریهای حقیقی برای فلسطین و مقاومت فلسطین، با ما همراه شوند. فداکاریهای سوریه آشکار و درخشان است. سوریه تاکنون خاک و مال و اقتصاد و مردم خود را برای استمرار قضی? فلسطین و ادام? مبارزات فلسطینیان، فدا کرده است تا هم? اعراب و ازجمله مقاومت فلسطین، نیروی خود را بازیابند و سرانجام بتوانند سرزمین اشغالشده و حقوق ازدسترفت? خود را بازپس گیرند. امّا آنچه خندهدار و در عین حال گریهآور است این است که آنان میخواهند معایب خود را پنهان کنند و خطاهای خود را با متهم کردن سوریه بپوشانند.
اگر اشتباه نکنم، گفتهاند که سوریه و آمریکا در لبنان توطئه میکنند. توطئ? آمریکایی-سوری! من
