لغزش و غلطی در آیات کریمه بودند تا این تحدی و مبارزه‌طلبی را رد کنند و صدق و درستی رسالت را منکر شوند. پس اگر تصویری که قرآن نقل می‌کند، غیر از تصویری باشد که در برابر مردم و در برابر چشم آنان بوده است، مردم باور نمی‌کردند. خاصه آنکه قرآن کریم می‌فرماید : «آیا ندیده‌ای؟» گویی که مردم را گواه می‌گیرد.

اگر بخواهیم تصویری طبیعی و نه استثنایی از حادثه ارائه کنیم، چگونه ممکن است تصور کنیم که بیماری آبله یا هر مرض دیگری بیاید و گروهی را دچار کند، اما کسی را از اهالی مکه دچار آن بیماری نشوند؟ این مرض چگونه می‌تواند در چند لحظه افرادی را که می‌کوشیدند کعبه را ویران کنند، چون کاه پس‌مانده در آخور نابود کند، بدون آنکه ابداً تأثیری بر دیگران داشته باشد؟ یا قبل از اتمام مأموریتشان در اثر بیماری نابود شده باشند؟ این‌ها مسائلی است که نمی‌توان آن‌ها را قبول کرد. به هر حال، می‌توان متوجه شد که کثرت پرندگان و شن‌هایی که بر سر مردم ریخت، کم‌تر باعث تعجب و شگفتی است. همان‌طوری که گفتیم، وقتی ملخ‌ها را می‌بینیم که به مزارع حمله می‌کنند، یا وقتی تعداد زیاد پرندگانی را مشاهده می‌کنیم که از سرزمین‌های دریایی پرواز کرده‌اند، تعجب نمی‌کنیم. به‌خصوص آنکه ما می‌دانیم که مکه مکرمه فقط ده‌ها کیلومتر از ساحل فاصله دارد. بنابراین، وجود چنین پرندگان بسیاری در این سواحل و بارش باران، باعث می‌شود که گل و ماسه خشک به پاها و بال‌های پرندگان بچسبد. این پرندگان هنگام پرواز فوج‌فوج بالای سر سپاهیان، آنان را نابود و چون کاه پس‌مانده در آخور می ‌کند. بنابراین، ما ظاهر سوره را برمی‌گیریم و آن را به علت‌های فراوان معجزه‌ای الهی می‌دانیم. این علت‌ها را در سوره مبارک بعد که سوره قریش است، بررسی خواهیم کرد.

والسلام علیکم و رحمـةاللّه و برکاته.