و این‌گونه شرّ می‌پراکندند و مردم را به زحمت می‌انداختند. اما چنین برداشتی در مفاهیم دینی ما قطعی نیست، زیرا دین ما دین علم است؛ هرچند ما منکر معنایی که مفسران بیان کرده‌اند، نمی‌شویم و دانستن آن را به اهلش و به تفکر بیشتر می‌سپاریم. اما واقعیت مطلب که در آن کمتر شک داریم، این است که معنای « ﴿ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴾ » را در عمل این‌گونه می‌توان فهمید که به سبب ضعف، برای دفاع از خود یا آزار دیگران از شیوه‌های نادرست و پیچیده‌ای استفاده می‌کردند. آن زنان به سبب ضعیف بودنشان چنین شیوه‌هایی را در پیش می‌گرفته‌اند. می‌توانیم نتیجه بگیریم که هرکس ضعیف باشد، چه بسا از «دمندگان افسون در گره‌ها باشد. آن زنان چه می‌کردند؟ دمیدن در گره یعنی فتنه‌گری در ذهن‌ها، در اراده، در عقیده و در روابط، که از راه سخن‌چینی یا دسیسه یا از راه بازگو کردن برخی مسائل به انگیزه افکندن گره‌هاست. تفاوتی ندارد که زنی چنین کند یا مردی یا سازمانی و نهادی. عصر ما عصر سازمان‌هاست و ما امروز سازمان‌هایی می‌یابیم که فتنه‌گری می‌کنند و افکار را گمراه و منحرف می‌کنند و میان نزدیکان و جامعه و هم‌میهنان فاصله می‌اندازند که این‌گونه مسائل بسیار بسیار مایه رنج و ناراحتی است. این سازمان و مؤسسات فقط به این هدف و برای دمیدن در گره‌ها تأسیس شده‌اند. قرآن به ما می‌آموزد و می‌گوید : از شرّ دمندگان در گره‌ها به پروردگار صبحگاه پناه ببرید، پروردگار سپیده‌دمان و نور، پروردگار دانش و زندگی و روشنگری، زیرا انسان هنگامی که برمبنای اعتماد به نور و ایمان به جایگاه واقعی خود می‌رسد، خود را از «دمیدن در گره‌ها» مصون می‌یابد. پس دمندگان در گره‌ها، از جهل و غفلت و مانند این‌ها استفاده می‌کنند و این‌چنین است که ما این آیه را مایه آرامش و اطمینان و روشی برای تربیت انسان می‌یابیم.

والسلام علیکم و رحمـةاللّه و برکاته.