گام به گام با امام موسی صدر جلد 8

جلد: 8
صفحه: 350

در لبنان، توازن‌ها به هم خورده است. اگر در دوره‌ای خاص، شما توانسته‌اید مرا به چالش بکشید و برایم مشکل ایجاد کنید یا من توانسته‌ام در جایی برای شما چالش و دردسر ایجاد کنم، آیا این بدان معناست که بحران پایان یافته و اتهام‌زنی‌ها تمام شده است؟

بنابراین، ما در اوضاع سختی به سر می‌بریم و هر اقدامی که در ساخت کشور مشارکت نداشته باشد و از تمدن‌های سازنده ملی حمایت نکند، اقدامی معکوس به شمار می‌آید؛ سکون و عقب‌گرد به شمار می‌آید. تجربه دوساله ما در جنگ کافی است تا بدانیم پیروزی برای گروه‌های درگیر در کشور ما امری محال است. منطقه و دنیا اجازه نمی‌دهد گروهی پیروز شود. طی جنگ دوساله، وقتی اسلحه‌ با محاسبه دقیق رایانه‌ای به سواحل لبنان می‌رسید تا به همه مناطق -بدون استثنا- ارسال شود، اسرائیل، این سواحل را زیر نظر داشت. وقتی اسرائیل می‌دید توازن اسلحه میان گروه‌ها مختل شده است، فوراً محموله‌های اسلحه‌ای را که به سوی برخی مناطق می‌رفت، متوقف می‌کرد و به سوی منطقه‌ای دیگر می‌فرستاد.

این اطلاعات ساخته خیال و اوهام نیست، اطلاعاتی دقیق است. اسرائیل در دریا حضور دارد و می‌بیند که لبنانیان با یکدیگر در جنگ‌اند، فلسطینیان مشغول جنگ‌اند، در این سرزمین عربی جنگ است و هیچ‌یک از این گروه‌ها، حتی یک گلوله نیز نمی‌سازد و همه‌چیز از خارج وارد می‌شود، از گلوله گرفته تا توپ. بنابراین، اسرائیل در دریا ایستاده و مراقب ماست؛ وقتی می‌بیند میزان اسلحه در یک منطقه، مثلاً منطقه شرقی، بیشتر از منطقه‌ای دیگر است، محموله‌های اسلحه را توقیف می‌کند و به آن منطقه دیگر می‌فرستد. وقتی اسلحه در منطقه‌ای بیش از منطقه دیگر می‌شود، اسرائیل از بر هم خوردن توازن [قوا] می‌ترسد. چرا؟ آیا اسرائیل خواهان پیروزی مسیحیان در این کشور است؟ آیا خواهان پیروزی مسلمانان است؟ هرگز! اسرائیل آرزو می‌کند که جنگ لبنان دو سال، پنج سال، شش سال، ده سال ادامه پیدا کند. در گزارشی از وزیر خارجه اسرائیل آمده است : بهترین سال‌های اسرائیل، از ابتدای تأسیس آن تاکنون، دو سال 1975 و 1976 بوده است، زیرا هیچ اسرائیلی در برخورد با دشمنان اسرائیل کشته نشد.

البته که این طور است.... اسرائیل بیش از این چه می‌خواهد؟ به جای آنکه امنیت خود را به وسیله اسلحه و با نیروی جوانان خود و با صرف هزینه و محاسبه معادلات و قربانی کردن جوانان تأمین کند، به جای همه این‌ها در لبنان جنگ به پا می‌کند؛ جنگ میان همه لبنانیان، همه فلسطینیان، همه سوریه و مصر و همه دنیا. اسرائیل بهتر از این چه می‌خواهد؟

بنابراین، پیروز شدن گروهی در برابر گروهی دیگر در این کشور محال است. خیال نکنید کسی که به مسیحیان کمک می‌کند، دوست مسیحیان است یا کسی که به مسلمانان اسلحه می‌دهد، دوست مسلمانان است. نه! چه‌بسا دشمنان آن‌ها به آن‌ها اسلحه بدهند تا جنگ ادامه یابد.

یکی از دوستان می‌گفت روزنامه‌های صهیونیستی در اروپا و آمریکا، همه روزنامه‌ها در دنیا، بر ادامه جنگ سیاسی و لفظی و نظامی میان سوریه و فلسطینیان تأکید دارند و آن را دنبال می‌کنند. چرا؟ چون سوریه و مقاومت فلسطین، قدرت واحدی در خاورمیانه هستند و این نکته در گزارش نخست‌وزیر پیشین دشمن مشهود است.