است که توافق‌نامه باید به همان اندازه که فعالیت فلسطینیان در لبنان را محدود می‌کند، برای فعالیت در سرزمین‌های اشغالی نیز آزادی بدهد.

امّا درباره تسلط لیکود بر حکومت اسرائیل، من شخصاً تفاوتی در اوضاع نمی‌بینم، چراکه همه رهبران اسرائیلی تندرو هستند. حزبی که جنگ‌های متعددی بر ضد عرب به راه انداخت، حزب کار یا حزب هستدروت بود.

ملت اسرائیل نیز تنها سه رأی بیشتر از گذشته به حزب لیکود داد که تغییری در رهبری به وجود نمی‌آورد. و در نهایت باید به دو نکته توجه داشت : اوّل اینکه اعراب بر رهبران اسرائیل تکیه نکرده‌اند، بلکه بر آمریکا و وفاق بین‌المللی تکیه کرده‌اند که هنوز تغییری در آن پدید نیامده است؛ دوم اینکه جامعه اسرائیل جامعه جنگ است و روابط موجود در آن دموکراتیک نیست، بلکه از نوع روابط سربازان با افسران در پادگان است. اسرائیل یک پادگان بزرگ است، نه یک جامعه دموکراتیک. از این رو، هر تغییری، آرایش نظامی جدیدی است در جهت تلاش برای رویارویی با فشار آمریکایی یا بین‌المللی و در واکنش به فعالیت‌های دیپلماتیک عربی.

جناب امام! آیا جنگی در آستانه وقوع است؟

در سطح لبنان فکر نمی‌کنم درگیری‌های نظامی داغ دوباره به راه بیفتد، ولی در سطح عربی پیش‌بینی می‌کنم تا پیش از به قدرت رسیدن لیکود، جنگی رخ دهد.

برخی اشغال جنوب به‌دست اسرائیل را اهرم فشاری جدید می‌نامند. شما چه می‌گویید؟

فکر می‌کنم چنین چیزی ممکن است رخ دهد. به نظر من مع‌الأسف هیچ ضمانتی جز تعهدات آمریکایی یا بین‌المللی وجود ندارد، ولی چه جنگ رخ دهد چه رخ ندهد، آمادگی عربی باید کامل و همیشگی و مستمر باشد.