دادن نگرانی وجود ندارد.

درمورد امامت یا ولایت، مذهب شیعه به وجود امام و وجوب ولایت و سرپرستی او اعتقاد دارد و امام همان جانشین پیامبر(ص) است که نص درمورد جانشینی او وجود دارد و ولایت او به معنای اطاعت از اوست. از نگاه شیعه این اطاعت از آن رو بر مسلمانان واجب شده تا امام بتواند تفکر اسلامی را رواج دهد و جامعه اسلامی را برپا کند. برطبق آیه «أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکُمْ،»[15] به امام صلاحیت امر و نهی داده شده است.

امامت دو مفهوم دارد : مفهومی سیاسی، یعنی تلاش برای برپایی حکومت صالح، و مفهومی فقهی، یعنی مبنا قرار دادن احادیث امامان به عنوان یکی از منابع فقهی. این مفهوم یکی از وجوه تمایز میان مذاهب اهل‌سنت و شیعه است.

امام صدر درمورد دیدگاه خود درباره دعوت به تقریب میان مذهب اسلامی گفت :

«دعوت به تقریب مذاهب که در قاهره انجام گرفت، به منظور شناساندن مذاهب اسلامی است، زیرا علت اصلی دوری مذاهب از یکدیگر، فقدان شناخت است. اگر بتوانیم حقیقتِ مذهبی را بشناسیم، بی‌درنگ میزان نزدیکی آن را به اسلام یا میزان دوری آن را از اسلام درمی‌یابیم.»

«این دعوت در واقع تا حد بسیاری موفق شده است و می‌توان با تأکید بر آن در رسانه‌ها، این موفقیت را تقویت کرد. اساس این کار، نزدیکی و تفاهم است، نه جدل و تلاش برای غلبه کلامی. امّا گام پیشنهادی برای تحقق این امر این است که مشکلات و دشواری‌هایی که امروزه مسلمانان با آن‌ها روبه‌رو هستند، مانند مسائل جوانان، زن، دانشجویان، کارگران و سرمایه‌های معادن، در نزد علمای اسلام مطرح شود و از آنان درخواست شود تا برای هریک از آن‌ها راه‌حلی اسلامی به دست دهند.»

امام صدر درباره نقش اسرائیل در پاشیدن بذر فتنه فرقه‏ای در لبنان، گفت :

«فتنه لبنان، علی‏رغم نقش اسرائیل در آن، توطئه‏ای بین‏المللی برای مهار کردن مقاومت فلسطین در لبنان و مهار کردن خود لبنان بود و برخی روزنامه‏های بی‏مسئولیت در آن زمان نیز به آن کمک کردند.»

«به نظر من برای آنکه بتوانیم جوامع عربی را در برابر چنین فتنه‏هایی حفظ کنیم، سه عنصرِ عدالت اجتماعی و آزادی مسئولانه و احترام متقابل ضروری است تا وحدت ملی شکل بگیرد. دوست دارم با توجه به تجربه [اخیر] لبنان بر این نکته تأکید کنم که باید همواره هوشیار باشیم و مشکلات کوچک را که مقدمه بروز فتنه‏های بزرگ هستند، به‌طور پیگیر حل کنیم.»