شرق و غرب و شمال و جنوب هستند. ارتش اعراب و امکانات و افکار آن با ماست و دل‌های مؤمنان و رهبران آن‌ها در جهان با ما همراه است.

در خلال حوادث لبنان، چندین نامه از جناب پاپ دریافت کردیم. ده‌ها پیام و توصیه از هر مؤمن و هر انسانی به گوشمان رسید. دولت‌های دوست و برادر در سراسر دنیا نیز با ما همراه‌اند؛ دولت‌هایی که نمایندگانشان بلافاصله پس از روی کار آمدن رئیس‌جمهور، الیاس سرکیس در لبنان حضور یافتند.

بنابراین، ما اگر تنها هم بودیم، در برابر این گردنه‌ها از حرکت نمی‌ایستادیم، چه رسد به اکنون که تنها نیستیم. ما امروز احساس می‌کنیم که قدرت‌های معنوی نیز با ما هستند؛ مرجعیت، دانشگاه الأزهر شریف، نهادهای دینی در جهان که اهمیت بسیاری برای همزیستی و تعاون در لبنان قایل‌اند و لبنان را نمونه‌ای کوچک از جهان بزرگ به شمار می آورند.

برادران عزیز!

سخن اصلی را مرجعیت می‌گویند و من تنها برای آن مقدمه‌چینی می‌کنم؛ ولی مدّت‌هاست که مشتاق سخن گفتن در این اجتماع بودم، یعنی سخن گفتن خطاب به همه لبنانیان؛ چون کسانی که پیش از این و در خلال سال‌های بحران با آن‌ها سخن گفتیم، همه لبنان نبودند، بلکه پاره‌هایی از این جسم پاک بودند. شوق سخن گفتن دارم و به شما اطمینان می‌دهم که مشکلات، هرچند بزرگ و عمومی و واقعی و زیربنایی و هرچند شخصی باشد -و چه بسیار مسائل شخصی که هریک از ما مستقیماً با آن‌ها روبه‌رو شده‌ایم- هیچ‌یک از این مشکلات نمی‌تواند راه را بر ما ببندد، و به اذن خداوند گمان نیک جهانیان را محقق می‌کنیم.

من عذرخواهی می‌کنم، زیرا تنگی وقت برای دعوت و ویژگی سفر برادرمان، نماینده مرجع عالی‌قدر، ما را از امکان گسترش دادن دعوت محروم کرد. ما این ملاقات را دسته گلی می‌دانیم که از سوی لبنان به کسی که از راهی دور آمده است، تقدیم شده و امیدواریم این قطره‌ها، که إن‌شاءالله سرآغاز باران است، افزایش یابد و دایره این اجتماع‌ها نیز گسترده‌تر شود. در این صورت است که لبنان و ملت لبنان دوباره به اقتدار می‌رسد. ما قدرت لبنان را به یاری خدا به همه نزدیکان و برادران و دوستان بااخلاصی که در طول این مدت در کنار ما بودند، بازمی‌گردانیم. اکنون به نامه مرجع عالی‌قدر، که برادر و همکارمان، جناب سید جلال الدین فقیه ایمانی آن را می‌خوانند، گوش می‌دهیم.

2. متن نامه مرجع بزرگ شیعیان

برادران و فرزندان لبنانی!

ما با اندوهی عمیق، مصیبت‌ها و دردهای کشور عزیز شما، لبنان را در اثر جنگی که خشک و تر را سوزاند و تمدن و آبادانی را به تباهی کشاند و انسانیت را بدنام کرد، دنبال می‌کردیم؛ جنگی که سبب آن قدرت‌های استعماری و اسرائیل هستند. آنان به مدت تقریباً دو سال فرزندان کشور و ملتی واحد را به جنگ با یکدیگر و کشتار و ویرانی واداشتند. ما در مدتی که شاهد همه این مصیبت‌ها بودیم، همواره در هنگام دعا از خداوند می‌خواستیم که عقل‌ها را به نور حکمت روشن گرداند و دل‌ها را به رحم آورد و لبنان عزیز و مردم آن را از محنت بیرون برد و صلح و ثبات را به گوشه و کنار آن و همکاری و تعاون را به میان مردم آن بازگرداند.

ما خداوند متعال را شکرگزاریم که صلح و