حق، در راه دین و در راه میهن بمیریم. اهالی شرق و غرب این منطقه در این مسیر با یکدیگر اتفاق‌نظر دارند. از شهدای حدث و شمسطار و هرمل و دیگر شهرک‌ها در غرب این منطقه تجلیل می‌شود.

اهالی نبی شیت نیز در این مسیر هستند. میان آل الموسوی کینه‌ای وجود ندارد. در نبی شیت، اختلافی میان آل الموسوی و آل شکر وجود ندارد. تفاوتی میان اهل نبی شیت و اهل شمسطار و اهل بعلبک نیست. همه یکی هستند. همه در راه حسین(ع) و در راه حق هستند. همه در راه اتحاد کشور هستند.

اجازه دهید به شما بگویم کسانی که مرا متهم می‌کنند و به این دسته و این خانواده و این روستا نسبت می‌دهند، در اشتباه‌اند. من فقط برای شهدا هستم، حتی اگر شهیدی، همان‌گونه که در حدیث شریف آمده است، حبشی باشد. در مقابل، از کسی که از وظیفه خود کوتاهی می‌کند یا در راه باطل می‌میرد طرف‌داری نمی‌کنم، هرچند سید قرشی باشد. ما فقط به حق مطلق پایبندیم.

در این نقطه است که آل الموسوی و آل شکر و دیگر اقلیت‌ها -بنابر تعبیر رایج- اتفاق‌نظر دارند. در این نقطه است که نبی شیت و شمسطار و حدث و طاریا و بعلبک و هرمل توافق دارند. در این نقطه است که جنوب و بقاع یکی می‌شوند. آیا می‌دانید تعداد رزمندگانی که اهل بقاع هستند در محورهای جنوب، بیشتر از تعداد رزمندگان جنوبی است؟ این را می‌دانید؟ بنابراین، در این نقطه است که همه ما با هر انسان دارای وجدان و هر انسان پایبند به رفتار درست و هر انسان متعهد به حق و هرکه انحراف را برنمی‌تابد، اتفاق‌نظر داریم. من تابع منافع شخصی نیستم و شما نیز نمی‌پذیرید که من این‌‌گونه باشم. تجربه من در منافع شخصی و گروهی بسیار کمتر از تجربه رهبران و سران سیاسی کنونی است. من موافق رفتار پیشین احزاب نیستم، در آن زمان که برای جذب رزمنده شعارِ وااسلاماه سر می‌دادند و می‌گفتند اسلام در خطر است.

نه، ما فقط در راه حق گام برمی‌داریم و در این نقطه است که با تاریخ و با رؤیاها و نگاه و آرزوهای تاریخی شما، ای فرزندان بقاع و جنوب و ای محرومان سراسر لبنان، اتفاق‌نظر داریم. در این نقطه است که پیران و جوانان توافق دارند، چون در حدیث آمده است هرکس رزمنده‌ای را تجهیز کند، گویا خودش جنگیده است. ای پدر، ای مادر، ای کسی که فرزندت را آماده می‌کنی و به جنوب می‌فرستی تا دفاع کند و به شهادت برسد، تو نیز در شهادت شریک او هستی. ما تنها از حق پیروی می‌کنیم. پس بیایید در این نقطه، که ما را به حسین(ع) و علی(ع) می‌رساند، توافق کنیم. تنها در پرتو این نقطه است که می‌توانیم محرومیت خود را از بین ببریم و عظمت و اتحاد و انسجام و تمدن خود را بازگردانیم و پراکندگی و عقب ماندگی خود را کنار بگذاریم. این تنها نقطه‌ای است که ما را به حرکت درمی‌آورد.

بنابراین، ما در این مسیر در کنار همه کسانی هستیم که برای حق گام برمی‌دارند؛ همه کسانی که در راه حق حرکت می‌کنند. شما نیز منافع و مصالحی دارید و ما اگر بتوانیم آن‌ها را برآورده کنیم، هرگز درنگ و کوتاهی نمی‌کنیم و دفترهای ما شبانه‌روز برای این منظور فعالیت می‌کنند. ولی اگر می‌خواهیم با امام حسین(ع) زندگی کنیم، راه و هدف ما این نیست. چقدر شما آرزو می‌کردید و به حسین(ع) می‌گفتید که ای کاش ما همراه شما بودیم و به رستگاری عظیم می‌رسیدیم. و من به شما