گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
معنای آن نیست که ما در دل خود به وجود خدا اذعان کنیم. ایمان این است که به امور رنجدیدگان و دردمندان اهتمام ورزیم. آن کسکه نماز میخواند و روزه میگیرد، ولی به دیگران توجهی ندارد، دروغگوست و مؤمن نیست. آن کس که سیر بخوابد و همسایهاش گرسنه باشد، مؤمن نیست.»[88]
وی در بخش دیگری از سخنرانیاش به مسئله جنوب پرداخت و گفت: «اینکه جنوب در آتش بسوزد ولی ما ساکت باشیم، با ایمان ناسازگار است. انسان کسی است که خونش با زخمی شدن دیگران جاری شود.»
وی آنگاه به علمایی که چهره دین را لکهدار میکنند، حمله کرد و سپس گفت: «ما در گذشته به گرایشهای اقلیمی میان شمال و جنوب و بقاع گرفتار بودیم و اکنون مشکلات دیگری داریم. درست است که دکان فرقهگرایی بسته شده است، اما آنان اختلافاتشان را با نام حزب بیان میکنند و در مسیر تفرقهآفرینی میان فرزندان امت گام برمیدارند تا بیش از پیش از جامعه سوء استفاده کنند. ایشان دشمنان ایماناند.»
وی گفت: «انسان عاقل کسی است که اهدافی دارد و به آرزوها اکتفا نمیکند. هدف نیز مقصدی معقول است که برای رسیدن به آن باید برنامهریزی کرد. امید ما به پیروزی بر اسرائیل از جنس آرزو نیست. خداوند توپ و تانک و فرمانده نظامی نیست. اگر ما برای جبران خفت شکست ژوئن بگوییم: إنشاءالله ما پیروز میشویم، دنیا ما را منزوی میکند. راه درست این نیست. ما در جامعه جهانی جسمی بیگانه و بههدورهانداختهشده خواهیم بود، اگر به آرزوها دل خوش کنیم و سلاح آرزو را در کف گیریم. پیروزی تنها با کار و تلاش و برنامهریزی محقق میشود. بزرگی و عظمت جز با زور و تلاش به دست نمیآید. پیروزی نیازمند علم و کنارگذاشتن اختلافات و یکدست و یکصدا شدن و اصلاح امور دیگران و تقویت ایمان خویش است.»
وی خواستار کنار گذاشتن اختلافات و تلاش برای وحدت صفوف شد و با یادآوری اعتصاب گذشته گفت: «اعتصاب موفق بود، زیرا کار ما صادقانه بود. آنان در نیت ما شک کرده بودند. ما بهتر از امت پیامبر در زمان حیاتشان نیستیم.»
[88]هاشاره به حدیث «ما آمن بِاللّهِ مَن بات شبعاناً و جارُه جائع.»