گام به گام با امام موسی صدر جلد 1
میکند. این روش، روش تربیتی دلانگیزی است که آن را در زندگی پیامبر و ائمه و حضرت زهرا مشاهده میکنیم.
حضرت فاطمه در سال پنجم بعثت یعنی هشت سال پیش از هجرت، متولد شد. وی آخرین زاده حضرت خدیجه است. در مکه و در خانه وحی و جهاد و در جو صبر و پایداری به دنیا آمد. سختی را تحمل کرد و در فضایی آکنده از عواطف صادقانه و عشق پاکِ میان پیامبرِ رحمت و حضرت خدیجه بزرگ شد. پیامبر هیچگاه عواطف و اخلاص حضرت خدیجه را در طول حیاتش فراموش نکرد.
فاطمه(س)، پس از پیامبر(ص)، همراه اهلبیت و به سرپرستی حضرت علی(ع) از مکه به مدینه هجرت کرد و همه در منزل قبا، نزدیک مدینه، به کاروان هجرت پیوستند.
فاطمه(س) در سال دوم هجری با حضرت علی(ع)، که بیستوسه سال داشت، ازدواج کرد. حضرت فاطمه در آن هنگام ده سال داشت. این تاریخ در روایات اهلبیت مشهور است و به سیره نیز نزدیکتر، یعنی به استحباب سرعت در ازدواج دختران. بنابر این نقل، سن حضرت زهرا ده سال است. نقل دوم از ابنعباس است. او میگوید که ولادت حضرت زهرا پنج سال پیش از بعثت است و ازدواج او در بیستسالگی است. اما اینکه بارداری و وضع حمل در سنین بالا عجیب بهنظر میرسد، با امکان حیض زنان قریشی و نبطی در 60 سالگی، مرتفع میشود. این مسئله اصل مشهوری نزد فقهاست. پیامبر تأکید کرد که انتخاب حضرت علی از میان خواستگارانِ بسیارِ حضرتِ فاطمه، با توصیهای از عالم غیب و رضایت ندادن فاطمه به غیر علی بوده، با آنکه زنان مدینه بسیار تلاش کردند که فاطمه را از ازدواج با علی(ع)، به بهانه فقر آن حضرت و توجه او به جهاد در راه خدا و سختی زندگیاش، منصرف کنند
فاطمه(س) هشت سال با علی(ع) زندگی کرد. زندگی خوب این دو زبانزد همگان شد و به صورت نمونهای اعلا درآمد. فاطمه(س) حسن و حسین و زینب و امکلثوم و محسن را ـ که در وقایعِ دردناک پس از وفات پیامبر(ص) سقط شد ـ برای علی(ع) به دنیا آورد. فاطمه(س) فقط چند ماه پس از رحلت پدرش زیست و سپس، بنا به وصیتش در محلی مجهول به خاک سپرده شد. مراسم دفن و تشییع پیکر پاک او نیز بنابر وصیتش دور از چشم مردم و در تاریکی شب صورت پذیرفت.
برخی از قرائن تاریخی و احادیث نقلشده، دلالت میکنند که قبر آن حضرت در یکی از این سه مکان است: بقیع، یا در خانهاش که اکنون دقیقاً در کنار مرقد پیامبر(ص) واقع شده، یا در روضه شریفه که میان محراب و مرقد پیامبر(ص) قرار دارد و امروزه با ستونهای ویژهای مشخص است.
مجموع عمر آن حضرت هجده سال و چند ماه بود. اما عمر کوتاه وی نمونه کامل و شاملی بود از زندگی زن کامل، آنچنانکه خداوند میخواهد و دین برای پدید آوردن چنین زندگیای تلاش میکند. تعالیم دینی به نمونههای بشری نیازمند است تا بتواند در قالب انسانی تجلی و تجسم یابد و اجرای کامل آنها را تحققپذیر گرداند، تا بدین وسیله دین را از شکل فریضهای آرمانی و ذهنی بیرون بیاورد و به دایره واقعیتها بکشاند و برای مردم جای هیچ عذر و بهانهای باقی نگذارد.