گام به گام با امام موسی صدر جلد 1
موضوع: سخنرانی ـ روزه خروج انسان از کشاکش نیازهای زمینی و صعود و ارتقای انسان
مکان و تاریخ: غازیه، 10/1/1967
مناسبت: مراسم چهلمین روز درگذشت حاج یوسف خلیفه.
منبع: نوار ضبط صوت متعلق به دکتر فؤاد خلیفه
متن
بسمالله الرحمن الرحیم
آقایان علما، عالیجنابان، سلام علیکم و رحمةالله و برکاته
قبل از هر چیز به احترام روح مطهر این مرحوم که به مناسبت درگذشت وی در کنار هم جمع شدهایم، فاتحهای قرائت میکنیم.
به گمان من این عزیز ازدسترفته دوست داشت که این مراسم را تماماً به مناسبتی برای موعظه و ارشاد تبدیل کند تا برادران و دوستان خویش را به آن رسالتی فرا خواند که با جان به آن ایمان داشت. ما در حالی مراسم هفتمین روز درگذشت وی را برگزار کردیم که در آستانه ماه مبارک رمضان بودیم و هم اکنون مراسم چهلمین روز درگذشت وی را برگزار میکنیم، درحالی که در پایان ماه رمضان هستیم. در وداع ما با ماه رمضان مانند استقبال ما از آن، عبرتهایی است که اگر به آن توجه کنیم، به خداوند نزدیکتر میشویم و رسالتی که این شخصیت بزرگ نفْس خویش را وقف آن کرد، بر ما آشکارتر میشود.
به همین مناسبت از برادران و از فرزندان عزیز این مرحوم و از خانواده محترم خلیفه اجازه میخواهم تا در مراسم یادبود این عزیز ازدسترفته، برای بازگویی و یادآوری رسالت وی، قدری درباره ماه رمضان سخن گویم. بدینسبب، از شما عذرخواهی میکنم. من بهخوبی میدانم که آن مرحوم به این کار راضیتر است تا اینکه درباره خود او صحبت کنیم. ازهاینهرو، بهطور مختصر و متناسب با مقتضای حال، درباه ماه رمضان سخن میگویم.
در قرآن کریم این چنین میخوانیم: ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ أَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن کَانَ مِنکُم مَّرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَةٌ طَعَامُ مِسْکِینٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِیَ أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَیِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَمَن کَانَ مَرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُرِیدُ اللّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَلاَ یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَلِتُکْمِلُواْ الْعِدَّةَ وَلِتُکَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاکُمْ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ.) [144]
[144]«ای کسانی که ایمان آوردید، روزه داشتن بر شما مقرر شد، همچنانکه بر کسانی که پیش از شما بودهاند مقرر شده بود، تا پرهیزگار شوید. روزهایی معدود. هرکس که از شما بیمار یا در سفر باشد، به همان تعداد از روزهای دیگر روزه بدارد. و آنان که توانایی آن ندارند، هر روز را به اطعام مسکینی باز خرند. و هرکه به رغبت در آن بیفزاید، برایش بهتر است و اگر میخواهید بدانید، بهتر است که خود روزه بدارید. ماه رمضان که در آن برای راهنمایی مردم و بیان راه روشن هدایت و جداساختن حق از باطل، قرآن نازل شده است. پس هرکس که این ماه را دریابد، باید در آن روزه بدارد. و هرکس که بیمار یا در سفر باشد، به همان تعداد از روزهای دیگر. خدا برای شما خواستار آسایش است نه سختی و تا آن شمار را کامل سازید. و خدا را بدان سبب که راهنماییتان کرده است، به بزرگی یاد کنید و سپاس گویید.» (بقره،183ـ185)