گام به گام با امام موسی صدر جلد 1
آنان مسیح را نکشتند و به دار نیاویختند بلکه امر برایشان مشتبه شد. همچنین، تأکید میکنند که خداوند به مسیح گفت: إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَرَافِعُکَ إِلَیَّ وَمُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَجَاعِلُ الَّذِینَ اتَّبَعُوکَ فَوْقَ الَّذِینَ کَفَرُواْ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ.[91]
بنابراین، پیروز حقیقی در این نزاع سرنوشتساز حقیقت و جاودانگی رسالت الهی است: ( وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ.) [92]
این دو تصویر در دو روایت در خاطرههای ما میگذرد و در دلهای صاحبان عقل به سبب ایمان نقش میبندد و به منزله چشمههای جوشان برای زندگی سعادتمند و پیروزی انسان است. تفاوت اسوه با تابلوی نقاشی در معجزه ایمان است و ایمان با اندیشیدن رشد میکند و شکوفا میشود و عقل تکیهگاه قلب است و علم انسان را به ایمان دعوت میکند.
بنابراین، بیایید با قلبهای خویش با این عید زندگی کنیم و به این روزها تنها به صورت نمادین و سمبلیک ننگریم تا اینکه این روزها تنها تابلوی نقاشی تاریخی نباشد. بیایید این عید را با عقل خویش درک کنیم و ایمان خویش را با ترس از علوم به دیده حقارت ننگریم. دانشها و علوم نوری هستند که ما را به سوی حقیقت که کلمةالله است، میرسانند و توجه به آنها ایمان ما را افزونی میبخشد. ما خواستار محو شدن یا کمرنگ شدن ایمان خویش نیستیم؛ ایمانی که جزئی از وجود ماست و نسل ما از چشمههای اصلی و آسمانی آن فیض برده است.
علم، هر علمی، حقیقت را کشف میکند و معرفت، هر معرفتی، شناخت راه را میسّر میسازد و گفتوگو، هر گفتوگویی، راهی برای شناخت بیشتر است و راهی برای بهرهمندشدن از دانش دیگران و استفاده از عقلهای آنان است. برای ما روشن است که ایمان تنها انگیزه و یگانه رهبری است که میتواند حقیقت را کشف و راه را روشن کند. ایمان بهتنهایی و به سبب اینکه عملاً و اصالتاً عرف را تغییر میدهد، میتواند این عید را الگویی برای ما قرار دهد.
[91]«من تو را میمیرانم، و به سوی خود بر میآورم، و از کافران دور میسازم، و تا روز قیامت آنان را که از تو پیروی کنند فراز کافران قرار خواهم داد.» (آل عمران،55)
[92]«و خواستیم بر کسانى که در آن سرزمین فرو دست شده بودند منت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم] گردانیم و ایشان را وارث [زمین] کنیم.» (قصص، 5)