ضعیف می‌شود و می‌میرد.

قرآن به این خطرها یعنی خطرهای چهارگانه خلقت و تاریکی و فتنه و حسادت، اشاره می‌کند و به ما امر می‌کند که به خدای نور و صبحگاه پناه ببریم تا راه روشن خویش را با تدابیر علمی و دینی که این سختی‌ها و مشکلات را از بین می‌برد، بیابیم؛ و زندگی ما از خطرهای ناگهانی که منشأ آن جهل و غفلت و اعتقاد به افسانه‌هاست و نیز، از احساسات انسانی که آدمی ناخودآگاه بدان می‌پردازد، نجات یابد.

بدین‌ترتیب، به پایان این سوره مبارک می‌رسیم و سخن درباره سوره دوم، سوره ناس، را به بخشی دیگر از تفسیرها وامی‌نهیم.

والسلام علیکم و رحمـةاللّه و برکاته.