معرض تندباد قرار گرفته‌اند، رحم کنید.

همچنین خشنودی خود را از مشاهد? نشانه‌های نزدیکی در روابط مصر و سوریه و قطع تبلیغات رسانه‌ای منفی میان این دو کشور اعلام می‌داریم و بی‌صبرانه چشم به راه روزی هستیم که ارتش عراق در کنار ارتش سوریه بر ضد دشمن صهیونیست بجنگد، بی‌آنکه نگرانی و مشکلی پدید آید یا حضور آنان در مرزها، عامل فشار و تهدید به شمار آید.

در این میان کشور برادر، سوریه، ابتدا با نصیحت و مذاکره و در پی سقوط مسلخ و کرنتینا با حضور نظامی و نمادین، برای بازگرداندن توازن قوا به لبنان تلاش کرد. سپس هم? طرف‌ها گرد هم آمدند تا گفت‌وگوی سیاسی میان لبنانیان صورت گیرد. در ادام? این حضور، تندبادها در عرص? سیاست لبنان به حرکت درآمد و شکاف‌هایی ایجاد شد و میان نیروهای سوریه و نیروهای مقاومت فلسطین و احزاب لبنانی درگیری به وجود آمد. در گوشه و کنار هم افرادی به این بحران دامن زدند و توطئه‌هایی را دشمن صهیونیست و هم‌پیمانان پیدا و پنهان آن در جای‌جای جهان آغاز کردند؛ به گونه‌ای که تلاش‌های مخلصان? خیرخواهان برای حل بحران فایده‌ای دربر نداشت و سرانجام فاجعه به وقوع پیوست و نبرد آغاز شد. بسیاری قربانی شدند و هم‌پیمانان دیروز به گونه‌ای در برابر هم صف‌آرایی کردند که گویی در مقابل اسرائیل قرار دارند. دو طرف به یکدیگر اتهام زدند و هرگونه موضع‌گیری طرف مقابل را به گونه‌ای تردیدآمیز تعبیر کردند.

شنب? گذشته از رادیوی لبنان شنیدم و در روز یکشنبه در روزنامه‌ها خواندم که: «سوریه با پیشروی به سوی عرقوب می‌خواهد برای اسرائیل کمربند امنیتی ایجاد کند!»

سبحان ‌الله! آیا ممکن است سوریه در جولان با اسرائیل بجنگد و در عرقوب از دشمن خود حمایت کند؟ این کار بیشتر به بازی کودکان و واکنش‌های کودکانه شبیه است تا جنگ و نبرد میان ملت‌ها.

هرگز این‌گونه نیست. باید در افکار و افعال تجدید نظر کنیم و لحظه‌ای بیندیشیم تا اوضاع و پیامدهای آن را آن‌چنان که باید و شاید، ارزیابی کنیم. همه باید از هرگونه سخن، اقدام یا موضعی که موجب افزایش اضطراب و تردید می‌شود، اجتناب کنند و از تبانی و معامله و تصفیه‌حساب خودداری کنند.

سرانجام فرصتی پدید آمد و اتحادی? عرب مقرراتی مصوب کرد و چهار کشور عربی در کنار سوریه و مقاومت فلسطین، تلاش خود را برای حل بحران لبنان آغاز کردند.

اکنون بر هم? ما لازم است که برای موفقیت این اقدامات، اتحادی? عرب را یاری کنیم تا آتش‌بس برقرار شود و سوریه نیز تا «مرزهای اطمینان فلسطینیان» که درواقع مرزهایی روانی است، عقب‌نشینی کند. عقب‌نشینی سوریه باید براساس تصمیمات اتحادی? عرب و طبق جدول زمان‌بندی تنظیم‌شده صورت گیرد. همچنین باید به منظور شکستن محاصر? اردوگاه تل‌الزعتر و منطق? نبعه و نیز نیروهای نظامی در مناطق نبرد در الجبل مستقر شوند.

ما بدین‌وسیله از دولت سوریه می‌خواهیم که با توجه به ارزش‌هایی که بدان ایمان دارد و با توجه به تعهد و پایبندی خود به حمایت از قومیت عربی و انقلاب فلسطین و هویت لبنان، تمامی اقدامات سوء و تحریک‌آمیز را که در داخل و خارج لبنان بر ضد سوریه صورت می‌گیرد، نادیده انگارد و بار دیگر برای مذاکره با مقاومت فلسطین و به‌ویژه جنبش فتح