به چشمه‌ای جوشان تبدیل می‌کند که همگان را متحول می‌کند و وجدان و اندیشه و نیروی انسان را به حرکت درمی‌آورد. از?این?رو، هم? طرف‌های درگیر باید در محاسبات خود و در مورد امکان پیروزی با استفاده از نیروی سیاسی، نظامی و تبلیغاتی خود، تجدید نظر کنند.

دوم. ملتی که از هزار سال پیش سالگرد شهادت حسین(ع) را گرامی می‌دارد و رنج و محنت او را به یاد می‌آورد و با وجود هم? خشونت‌ها و دشواری‌هایی که پیش ‌رو دارد، هیچ‌گاه مواضع و روش‌های شرافتمندان? خویش را تغییر نداده، با زور و فشار و گلوله‌باران و شکنج? ربوده‌شدگان، یا حتی با جلوگیری از رسیدن مواد غذایی و دشوارکردن اوضاع زندگی نمی‌توان چنین ملتی را که این حادثه را بزرگ می‌دارد، به تسلیم واداشت.

سوم. آنان که این حادثه را بزرگ می‌دارند، باید همچون حسین(ع) همواره برای گفت‌وگو، آتش‌بس، تلاش جدی در راه ساختن میهن و کوشش مشترک در راه نجات وطن و هم‌وطنان آماده باشند… از?این?رو، در چنین مناسبتی وظیف? خود می‌دانم که به تمامی جنگجویان حاضر در صحنه که نبرد خود را اصولی و هدف‌دار می‌دانند و ریختن خون خود و دیگران را به بهای ناچیز و برای هواهای نفسانی یا تفکرات بی‌اساس روا نمی‌دارند، یادآور شویم که ظاهراً درگیری‌های کنونی بر مبنای محاسبات نادرست آغاز شده است، زیرا خشونت و انتقام‌جویی را سرلوح? خود قرار داده‌اند و می‌خواهند با روش‌های خشونت‌آمیز، تمامی اقشار ملت را به عرص? نبرد وارد کنند. امّا بدانند که خشونت و بی‌رحمی و اقدام مسلحانه هرگز مواضع را تغییر نمی‌دهد و، همچنان‌که موضع حسین(ع) را دگرگون نکرد، مواضع کسانی را هم که در طول تاریخ خواهان پیوستن به او بوده‌اند، دگرگون نخواهد کرد.

هر‌چه باشد و به هر قیمتی تمام شود، تجزی? لبنان محقق نخواهد شد، زیرا با ایمان و تعهد و رسالت ما در تعارض است. تجاوز به لبنان - به‌ویژه جنوب لبنان‌- موجب آغاز جنگی خواهد شد که پایانی بر آن متصور نیست؛ هرچند نیروها و معیارهای طرف‌های درگیر بسیار متفاوت باشد. همچنین، از بین بردن مقاومت فلسطین -‌که اکنون در وجدان جامع? جهانی جای گرفته و خود را در برابر شر مطلق، یعنی اسرائیل قرار داده‌- محال و غیرممکن است. به گمان ما پرداختن به این سه مقوله جز خدمت به دشمنان ما فایده‌ای در برندارد و شری پدید می‌آورد که نه آینده را می‌سازد و نه سعادت نسل‌های بعد را تأمین می‌کند.

تنها نکت? باقی‌مانده، رسیدگی به خواسته‌های سیاسی و اجتماعی و پرداختن به سازندگی و پیشرفت کشور است، که همواره از طریق گفت‌وگوی سازنده و اندیشه و مهرورزی امکان‌پذیر خواهد بود. بدین‌وسیله، هم‌زمان با بزرگداشت عاشورای حسینی(ع)، اعلام می‌کنیم که درصدد تعرض یا تحمیل یک عقید? سیاسی و اجتماعی بر کسی نیستیم و، در عین حال، هیچ‌گونه تعرض و تجاوز یا تحمیل عقید? سیاسی و اجتماعی را از کسی نمی‌پذیریم.

جنگ و خون‌‌ریزی را رها کنید و افراد مسلح را از عرصه دور کنید. به بی‌گناهان تعرض نکنید و از محاصر? بیش از یک‌صد هزار تن از هم‌وطنان در وضعیت سلامتی و معیشتی تحمل‌نشدنی دست بردارید. به ندای عقل و عشق پاسخ دهید و تلاش مشترک برای ساختن کشوری متحد و بهبود وضع رنج‌دیدگان را آغاز کنید. بیایید یاد و روش و هدف