شیخ شمس‌الدین: جناب نخست‌وزیر! مواضعی وجود دارد که شما ملزم به حفظ آنید.

رشید کرامی: ممکن است در هم? موارد با کمال جنبلاط و احزاب وابسته به او موافق نباشیم، امّا او علناً با موضع ما مخالف نیست و به‌طور ضمنی با آن موافق است. به عقید? من تا زمانی که آن‌ها با هرگونه درخواست در هر سطح مخالفت می‌کنند، توافق ناآشکار ما بر حداقل خواسته‌ها فایده‌ای ندارد. ما باید آشکارا اعلام کنیم که حقوقی داریم و آماده‌ایم با گروه‌هایی مذاکره کنیم که به توافق رسیده‌اند. ما باید در صفوف آنان نوعی تفرقه ایجاد کنیم، زیرا حتی افرادی که در آن نشست حضور داشته‌اند، همگی به ریاست‌جمهوری چشم دارند و ما باید از این مورد استفاده کنیم و از دیگر گروه‌های مسیحی هم استفاده کنیم.

شیخ خالد: خواسته‌های ما واضح است و ضرورتی ندارد که دربار? حداقل‌ها بحث کنیم. موضع سیاسی ما نیز مشخص است. باید با گروه‌های مسیحی در تماس باشیم تا آن‌ها را با موضع خود همراه کنیم. مشکل فعلی ما ادام? تعرض‌های نظامی است که در صورت تشدید موضع ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خانواده‌های فقیری در مناطق ما زندگی می‌کنند و مواضع ما باید از لحاظ سیاسی، اداری و نظامی هماهنگ باشد. نمی‌توانیم برنامه‌های احزاب را نادیده بگیریم و در عین حال نباید به‌طور کامل به آن‌ها اعتماد کنیم. ما برنامه‌هایی در میان گروه‌های سُنی داشته‌ایم که ممکن است زیربنای برنام? کلی ما باشد. همچنین می‌توانیم پیشنهاد جناب صائب سلام را بررسی کنیم.

امام صدر: نکته‌ای که باید اضافه کنم آن است که به محض مطرح‌شدن تجزی? کشور در نشست بعبدا، باید به این خطای فاحش توجه کنیم و از لحاظ تبلیغاتی در داخل و خارج کشور آن را مطرح کنیم.

دو. بیانی? پایانی

حاضران در جلس? منزل جناب مفتی در عرمون بدین‌وسیله اعلام می‌دارند که این جلسه در ادام? سلسله‌جلسات پیشین و با هدف ادای وظیف? ملی در دشوارترین اوضاع بحرانی کشور برگزار می‌شود و خواسته‌های بحق و عادلانه‌ای که مطرح شده است، کاملاً همسو با منافع میهن است، زیرا هدف آن اعتلای شأن و جایگاه لبنان و حمایت از اصول ملی و میهنی و تحقق وحدت ملت بر مبنای اصول ثابتی همچون عدالت و برابری است تا هم? مردم را بدون تبعیض و تفاوت شامل شود.

حاضران در این نشست، مراتب تأسف عمیق خود را از اظهارات برخی از مسئولان کشور در نشست اخیر خود ابراز می‌دارند. آن جلسه در مکانی برگزار شد که به هم? لبنانیان تعلق دارد، امّا در آنجا سخنانی مطرح شد که کمتر کسی توقع آن را داشت. برخی بی‌آنکه وحدت ملی و تمامیت ارضی لبنان را محترم بشمارند، دم از تجزی? کشور زدند و این مخالفتی آشکار با قانون اساسی و نقض تمامی ارزش‌های ملی و مردمی لبنان است که از بدیهیات اصول شهروندی به شمار می‌رود و هر شهروند صادق و با اخلاص، پایبندی به آن را بر خود لازم می‌داند.

حاضران در این نشست ضمن اعلام خطر در مورد این لغزش خطیر، به هم? شهروندان -‌‌به‌ویژه هم‌وطنان مسیحی‌- دربار? خطرهای این امر که