همچنین بر پایۀ قالب‌های ساختگی و گروه‌های ساختگی و فرقه‌های ساختگی استوار بوده است و اقلیت از راه گمراه‌سازی و فرقه‌گرایی و پراکنده‌سازی مردم و از راه ترساندن مردم از فرقه‌ها و فرقه ‌گرایی‌ها و حساسیت‌ها و دسته‌بندی‌ها بر سرنوشت اکثریت سرکوب‌شده، حکم‌فرما بوده است.

مرگ معروف سعد، اتحاد لبنانیان را به اثبات رساند، زیرا همان ‌گونه که وجود او برای همه بود، همه نیز برای او گردهم آمدند. مرگ او راستی را از دروغ متمایز کرد و فردا سوداگران نخواهند توانست توده‌های مردم را رهبری کنند؛ فردا ترسوها نخواهند توانست مردم را غارت کنند؛ دروغ ‌گویان نخواهند توانست مردم را به خواری بکشند؛ خیانت‌کاران نخواهند توانست مردم را گمراه کنند، زیرا می‌دانند که مخالفت با توده‌ها و سکوت در برابر آن‌ها موجب مرگ و نابودی است و تیر خلاص آنان به شمار می‌آید. در این صورت است که صف‌بندی‌ها متمایز می‌شود، سوداگران می‌گریزند، مدعیان خاموش می‌شوند و صف جبهۀ حقّ پاک و سالم و شفاف، باقی می‌ماند و در آن تنها افراد وفاداری حضور دارند که برای مرگ و همراه شدن با معروف سعد تا خط پایان لحظه شماری می‌کنند.

امروز روز جاودانگی است؛ روز معروف سعد است، زیرا او در قلب هر مبارز، در ارادۀ هر محروم، در نیت هر ستم‌دیده و در تصمیم هر رنج‌دیده جای گرفته است. او این مسیر را خواهد پیمود و آنان نیز در مسیر او خواهند رفت، در حالی که از آنچه خداوند به آنان عطا فرموده است، شادند و به کسانی که هنوز به آنان نپیوسته‌اند، بشارت می‌دهند.[48]

او به ما بشارت می‌دهد و ما را به پیمودن راه خود فرا می‌خواند. امروز روز پیروزی محرومان است، چون آنان قربانی جدیدی تقدیم کردند و این قربانی به بشارتی برای مردم و به رفتاری پایدار تبدیل شد و خواسته‌های آنان را برآورده ساخت. این پیروزی بر او گوارا و مبارک باد. امروز روزی است که معروف سعد با خون خود اعلام کرد که خود را برای لبنان و برای محرومان و برای حقیقت، در هرکجا که باشد، فدا می‌کند؛ خود را برای مقاومت فلسطین و هر شهروند عربی در گوشه و کنار زمین فدا می‌کند.

امروز ما یاد معروف سعد را گرامی می‌داریم و به روح پاک او درود می‌فرستیم و به او اطمینان می‌دهیم که راه او را ادامه می‌دهیم و به سوی جاودانگی به پیش می‌رویم و هرگونه اختلاف فرقه‌ای را رد می‌کنیم. فرقه‌گرایی در لبنان ساختگی است. فرقه‌گراها در لبنان با یکدیگر هم‌پیمان‌اند و ستم‌دیدگان نیز هم‌پیمان. آنان هر روز این روش را به کار می‌برند تا محرومان از مطالبات خود دست بکشند.

ما باید اخلاص داشته باشیم و عملاً هم اخلاص داشته‌ایم. مبارزۀ معروف سعد برای خاموش کردن فتنه‌ای بود که به آن رنگ فرقه‌ای دادند. مبارزۀ محرومان و ستم‌دیدگان، بدون هیچ تردید و ترسی از تفرقه، تا پایان ادامه خواهد داشت. همۀ ما لبنان را وطنی سربلند و باعزت و شرافتمند ایمان داریم. امّا ما لبنان را کشور انسان می‌خواهیم نه کشور انحصارطلبان.

انسان سرور لبنان است. انسان سرمایۀ لبنان است نه ثروت آن. سرمایۀ لبنان شایستگی‌ها و قابلیت‌های انسانی آن است نه طمع‌ورزی‌های انحصار طلبان. البته انسان شریف لبنان، نه انسانی