و آن را محترم می‌شمارند، نهادی ملی برای حفظ کرامت‌ها و پاسداری از میهن باشد و با کماندوهای اسرائیلی که ما را تحقیر می‌کنند و بر سر هویتمان، ما را مورد بازخواست قرار می‌دهند و جمع ما را پراکنده می‌کنند، برخورد کند. نمی‌خواهیم کار ارتش در صیدا و بیروت، این باشد که تظاهرکنندگان را سرکوب کند و یا محصول توتون را تحویل بگیرد. ارتش تنها برای یک گروه نیست، بلکه برای همه است. اگر ارتش تنها برای یک گروه است، پس مرگ بر این ارتش. اگر ارتش در خدمت انحصارطلبان است، ما هرگز چنین ارتشی را نمی‌خواهیم و همان بهتر که فروبپاشد و در خدمت استعمارگران بماند. ما ارتشی می‌خواهیم که ما از او دفاع کنیم و او از ما. ما آن‌هایی را که ارتش را به انحصار خود درآوردند و افراد را برای حفظ منافع خود جذب کردند، نمی‌خواهیم؛ زیرا آنان در صدد خوار کردن ارتش بودند.

امام صدر در ادامه افزود: گفتند در کامیون نظامی که هدف تیراندازی قرار گرفت، سی جوان بودند. اولاً دروغ می‌گویند. آن‌ها می‌دانند مقاومت فلسطین در ماه دهم از سال 1974 کسی را که کامیون را تیرباران کرد، دستگیر کرد و به دولت تحویل داد. او بود که به مقر دولت (فرمانداری) تیراندازی کرده بود، ولی دولت پس از چند روز او را آزاد کرد. او مزدور دولت بود و خود او به کامیون تیراندازی کرد.

ثانیاً می‌گویند در کامیون سی نفر بوده‌اند. تلویزیون این عدد را اعلام کرد و برای تحریک مردم، نام آن‌ها را نیز اعلام کرد. دروغ ‌گویان! در کامیون فقط شش نفر بودند و نام‌هایی که منتشر شد، نام‌های همۀ مجروحان درگیری‌های صیدا بود. بس است ای دروغ ‌گویان! قلب جنوب ارتشی متعالی و قهرمان می‌خواهد تا از مرزها محافظت کند. جنوب همۀ وجود خود را به ارتش تقدیم می‌کند.

امام گفت: ما برای معروف سعد گریه نمی‌کنیم، بلکه به او تبریک می‌گوییم و به مرگ او غبطه می‌خوریم. او در دفاع از حقوق محرومان جاودانه شد. او در مسیر حضرت محمد بن عبدالله(ص) و دیگر پیامبران پاک، با شهیدان و راستان و اولیا و نیکان همراه است. او در دفاع از حقوق محرومان جاودانه شد. او شهیدی بزرگ در راه دفاع از حقوق محرومان است.

ما به همۀ خدایان زمینی، به همۀ سرکشان، ستمگران، انحصارطلبان و به همۀ بت‌ها و معبودها، به جز خدای یکتا و توانا، نه می‌گوییم.

ما آرزو می‌کنیم که همانند معروف سعد در راه میهن و در راه حفظ کرامت مردم و احقاق حقوق محرومان و رنج‌دیدگان بمیریم. او با مجاهدت، زندگی‌اش را به پایان برد و ما هیچ‌گاه یاد او را فراموش نمی‌کنیم و همواره راه او را ادامه می‌دهیم و خطاب به طغیانگران تأکید می‌کنیم که این کشور بزرگ در برابر ستمگران و در برابر مزدوران انحصارطلب عقب‌نشینی نمی‌کند. ای معروف! ای شهید! شاد و آرام بیارام. به امید دیدار در روزی که خداوند میان تو و کسانی که به تو ستم کردند، داوری می‌کند.