همه مکانها برای خدا و مخلوق خدا هستند و به هر اندازه که بتوانیم از آنها درست استفاده کنیم، از آنها بهرهمند و برخوردار میشویم. همهچیز برای خداست و طالع نیک و بد معنا ندارد. اینکه رفتن به سفر یا مانند آن در زمانی خوشیمن باشد و در زمان دیگر شوم و نحس، یا این بز یا گوسفند بدیمن باشد، یا کوزه اگر پر یا خالی باشد چگونه است... هیچیک درست نیست، و این دروغها را درباره زمان یا هیچچیز دیگری نمیتوان پذیرفت. بگذارید به یکباره از همه این مسائل راحت شویم. همه اینها در اصل، همانند ماه رمضان است که توضیح دادم. ماههای حرام از احکام اسلام است. اینکه نباید در این ماهها جنگ کرد، از آن رو نیست که آن ماهها ویژگی خاصی دارند. درست مانند مثال پرچم که مثلاً اگر کسی به پرچم لبنان توهین کند، او را به زندان میبرند. آیا جنس پارچه آن ویژگی خاصی داشته است؟ اگر مثلاً کسی از آن بخورد، بیمار میشود؟ در مجلس تصویب کردهاند که بالا و پایین پرچم قرمز و وسط آن سفید باشد و تصویر یک درخت سدر هم روی آن وجود داشته باشد، نه بیشتر و نه کمتر. پرچم تکهای پارچه است و خصوصیتی ندارد. پول نیز تکهای کاغذ است، ولی وقتی به شکل خاصی چاپ شود، ب ه آن لیره میگویند.
ما باید احساس کنیم که همواره با خداوند هستیم و هیچچیز، از زمان و مکان و اشیا و اشخاص و گروههای انسانی، سعد یا نحس نیست. این تفکر هماکنون در هند وجود دارد. گروهی در هند هستند که آنها را «پاریاها» یا طبقه نجس مینامند. اگر کسی به اینها نگاه کند، میگوید من نجس شدم و باید، مثلاً برای نماز، خودم را تطهیر کنم. اینها باطل است. چرا؟ چون خدا أحد است و کسی که به خدای واحد و أحد ایمان داشته باشد، چنین نمیاندیشد. برای خداوندِ واحد و أحد، زمانها و مکانها و حالتها و طبقات کوچکترین فرقی با یکدیگر ندارند. نمیتوان گفت که فلان ملت و مردم در نزد خداوند محبوباند، چون ملتی ثروتمند و توانگر هستند و فلان ملت فقیر را خدا دوست ندارد. همه ملتها برای خداوند یکساناند. ملت فقیر به سبب آنکه کار و تلاش نکرده یا نظام حکومتی آنان نادرست بوده فقیر مانده است و ملت ثروتمند، چون به کار و تلاش مشغول بوده و نظام حکومتی درستی داشته، ثروتمند شده است. جایی که ستمگری و نادانی و بیماری وجود دارد، علتش آن است که مردم درست نیندیشیدهاند و خود را برای رهایی و نجات به زحمت نینداختهاند و جایی که اینها وجود ندارد، از آن روست که مردم با هم ت و تلاش پیشرفت کردهاند. اینها نکات بسیار مهمی است که از ایمان به خداوند یگانه و بیهمتا ناشی میشود.
الله دربردارنده همه کمالات است، یگانه است، جزئی ندارد، نسب ندارد، نه زاده و نه زاییده شده است، خانواده و خویشانی ندارد، نور چشمی ندارد، دوستی ندارد، همتایی ندارد، به هیچکس نیازمند نیست، زیرا صمد است و همهچیز در برابر او یکسان است. به همین مقدار بسنده میکنم تا فرصت برای طرح سؤالات وجود داشته باشد. إنشاءالله این جلسات در ماه رمضان هر روز جمعه در ساعت دو برقرار است. والسلام علیکم.
