مرگ که در مراسم جشن عید پاک نمود یافته است، معنای واقعی این مناسبت را به ما یادآوری می کند؟ آیا ستم یهود و گزافه گویی آنان را به یاد می آوریم؟ آیا از قبر خودپرستی و زندان خویشتن بیرون می آییم تا وارد رستاخیز جامعه و انسان حقیقی شویم؟»
امام موسی صدر سخن خود را با طرح این سؤال ادامه داد: «اگر به آتش کشیدن مسجدالاقصی و ورود [دشمن] به خانه ها و خیابان هایمان ما را به حرکت واندارد، دیگر چه عاملی می تواند ما را به حرکت درآورد؟ ما به رکود و ایستایی مبتلا شده ایم. ما به حرکت نیاز داریم. می خواهیم به عزت و سربلندی خود بازگردیم. ما عید پاک و رستاخیز را می خواهیم. ما میلاد و هجرت پیامبر را می خواهیم.»
ایشان افزود: «ما باید این مناسبت ها را گرامی بداریم و جشن بگیریم تا در پرتو آن بکوشیم و بسازیم و بپروریم. من این جشن، یعنی جشن انجمن جوانان مسیحی را نقط? عطف و رویدادی نو می شمارم. ما جشن های سنتی را از قالب بی روح و سنتی آن خارج کردهایم و این هوشیاری جدید، فراتر از دین و مذهب برگزارکنندگان است که به خودی خود سودمند است. در دوره ای که هریک از ما خود را به تنهایی یک امت به حساب می آورد و در نتیجه ما به امت های متعددی تبدیل شده ایم… در دوره ای که خودخواهی ما بیشتر شده است و با تشکیل خانواده ها و فرقه های خاص خود، جدای از جامعه و امت زندگی می کنیم و آنها را درک نمی کنیم… در روزگاری که مصیبت به اوج خود رسیده و خون قهرمانان مسلمان و مسیحی به زمین ریخته می شود؛ هم? این دردها و مشکل ها با گرامیداشت این مناسبت ها درمان می شود.»
امام دربار? وضعیت کنونی امت عرب و مسلمانان گفت: «ما در سخن سرایی، پنهانکردن حقیقت در پشت کلمات و حرف زدن به جای کار و تلاش تخصص داریم! ما در لبنان چه عذری داریم؟ آیا منتظر فتنه انگیزی و مبارزه طلبی بیشتریم؟ آیا به تحقیق و پژوهش دربار? مسائل اجتماعی و اوضاع عمومی کشور نیاز داریم؟ منتظر چه هستیم؟ دفاع از میهن را به امید چه کسی رها کرده ایم؟ اینکه حمایت از میهن را به عهد? برخی از مسئولان بگذاریم و خودمان تنها تماشاچی باشیم و فقط انتقاد کنیم، از حس میهن پرستی به دور است.»
وی افزود: «فکر نمی کنم ضمانت های بینالمللی یا ارتش کشورهای مجاور سودی برای ما داشته باشد و به ما کمک کند… اسرائیل همچنان باقی است و احتمال عقب نشینی یا ازبینرفتن آن وجود ندارد… دشمن رفتهرفته به ما نزدیکتر می شود و به سرزمین هایمان چشم طمع می دوزد.»
امام صدر در پایان گفت: «ملت کوچک یا ملت بزرگ در این جهان معنا ندارد، آنچه هست این است که ملتی می خواهد زندگی کند و ملت دیگری نمی خواهد. چیزی که باید به آن بیندیشیم این است که چگونه می توانیم جامعهای قهرمان بسازیم. دور? مردان قهرمان گذشته است و باید از فرد قهرمان به جامع? قهرمان برسیم. پس بیایید در این باره بیندیشیم و تحقیق کنیم و تأمل کنیم.»