گام به گام با امام موسی صدر جلد 9
آنان پاسداری از امنیت در برابر خطرها و تهدیدات گوناگون است. کافی است توجه کنیم که اسرائیل هزار و یک نوع سلاح و روش مستقیم و غیرمستقیم در اختیار دارد. از این رو، حضور نیروی بینالمللی بزرگ و قدرتمند و تحت امر فرماندهی حکیمانه، هنگامی که با پشتیبانی آگاهانه لبنان همراه شود، میتواند بحران را بهطور کامل حل و فصل کند.
آیا به نظر شما تعدد گروه ها و تشکل های سیاسی در گوشه و کنار، به جای آنکه مسیر وفاق را هموار کند، موجب افزایش تشنج داخلی نخواهد شد؟
نمیتوانم بهطور مطلق اظهارنظر کنم. باید هریک از گروهها و اهداف و انگیزههای آنها را بررسی کنیم و سپس درباره آنان قضاوت کنیم.
اگر در این مرحله دشوار از شما خواسته شود که برای تسهیل در مأموریت رئیس جمهور برای ایجاد وحدت میان لبنانیان اقدام کنید، چه کار می کنید؟
پیش از این هم راهحل را گفتهام: ارائه روشی مشخص از سوی رئیسجمهور و گفتوگوی مستقیم و بیواسطه با مردم، دعوت از رهبران مذهبی و سیاسی و نخبگان برای دیدار با رئیسجمهور و طرح موضوع با آنان و درخواست از آنها برای حمایت و در نهایت، ارائه موضوع به افکار عمومی.
عده ای به دولت فرانسه اعتراض می کنند و معتقدند که این کشور سهم عمده ای در نیروهای حافظ صلح بین المللی در جنوب لبنان دارد. نظر شما در این باره چیست؟
دلیلی برای این انتقادات نمیبینم، مگر آنکه ذهنمان هنوز اسیر وقایع گذشته دور و نزدیک باشد.
نظر شما درباره برگزاری اجلاس سران عرب در خارطوم با هدف همسوکردن کشورهای عربی و ایجاد وحدت در میان آن ها چیست؟ آیا شما نیز اتهام ضربه زدن به وحدت اعراب را فقط متوجه انورسادات می دانید؟
مهم آن است که پیش از برگزاری اجلاس، مواضع و دیدگاهها همسو شوند و گمان نمیکنم که این امر تاکنون محقق شده باشد، در حالی که وحدت و اتحاد، نخستین سلاح اعراب است، بهویژه زمانی که این سلاح برای هدفی مشخص به کار گرفته شود، نه فقط برای برپایی اجلاسی تشریفاتی.
…آنچه به امام صدر نگفتم این بود که به نظر من، ایشان باید در جایگاه دیپلماتی طراز اول قرار گیرند، زیرا سخن گفتن به روش دیپلماتیک را خوب می دانند، به ویژه هنگامی که با وضعیت یا پرسش های دشوار مواجه می شوند و مثلاً از پاسخ دادن به اظهارات کمیل شمعون طفره می روند، یا در وارد کردن اتهام به رئیس جمهور مصر مبنی بر خدشه دار کردن وحدت اعراب مشارکت نمی کنند… و این شایسته تحسین است.
