گام به گام با امام موسی صدر جلد 2

جلد: 2
صفحه: 385

مسئولیت ‌وی چندان ‌سنگین ‌است ‌که ‌گفته ‌می‌شود اکنون ‌بار مسئولیت ‌هیچ ‌رهبر دیگری ‌به ‌لحاظ ‌ظرافت‌ و اهمیت ‌و دقت مهم‌تر از مسئولیت ‌وی ‌نیست.

این ‌مرد در پی ‌نمایندگی ‌نیست ‌و به ‌هیچ ‌منصبی طمع ندارد تا بخواهیم ‌او را در چارچوبی ‌ارزیابی کنیم ‌که ‌سیاستمداران ‌لبنان ‌بدان ‌عادت ‌کرده‌اند. ازهاینهروست ‌که کلمات‌ وی‌ تأثیری ‌شگرف ‌و بازتابی ‌تا دوردست‌ها دارد. مواضع ‌او نیز انعکاس ‌دردهای ساکنان ‌جنوب‌ و امیدهای ‌آنان ‌است. در نتیجه، مسئولیت‌هایی ‌را بر دوش ‌حضرت ‌ایشان ‌می‌گذارد که ‌سیاستمداران ‌حرفه‌ای ‌احساس ‌نمی‌کنند.

از این ‌روست که ‌وقتی ‌ایشان ‌مردم ‌را به ‌اعتصاب ‌روز سه‌شنبه ‌دعوت‌ می‌کند، همه ‌لبنان به او ‌لبیک ‌می‌گویند، چون ‌اطمینان ‌کامل ‌دارند که ‌اقدام ‌وی ‌در چارچوب ‌منافع ‌ملی ‌و به‌دور از هرگونه ‌گرایش ‌به‌ جریان‌ها یا گروه‌های ‌سیاسی ‌است، چنان‌که ‌خود وی ‌تأکید دارد.

نیز ازهاینهروست ‌که ‌دولت ‌لبنان ‌وظیفه ‌خود دید تا با همه ‌دستگاه‌ها و ابزارهای ‌رسانه‌ای‌اش ‌با وی ‌هم‌نوایی ‌کند، چنان‌که ‌روزنامه‌نگاران ‌نیز به ‌صورتی ‌خودجوش ‌به‌طور کامل ‌با وی ‌همراه ‌شدند.

نیز ازهاینهروست‌ که ‌هر کلمه‌ای ‌که ‌بر زبان ‌ایشان ‌جاری ‌می‌شود، محل اهتمام ‌و توجه ‌است، زیرا وی ‌توده‌هایی ‌را مخاطب ‌خود قرار می‌دهد که ‌به ‌سبب‌ اوضاع ‌اخیر، حساس و دقیق شده‌اند و هر آنچه ‌وی ‌گفته ‌است ‌و می‌گوید، در وجدان‌ها بازتاب ‌می‌یابد و اثری در جان‌ها دارد.

وی ‌بارها خواسته‌های‌ مردم ‌جنوب ‌را گفته ‌و تکرار کرده ‌و توضیح‌ داده ‌و بر آن ‌پای ‌فشرده ‌است. با همه ‌ابزارها برای ‌تحقق ‌آن ‌خواسته‌ها، مسئولان ‌را تهدید کرده ‌است، حتی ‌هشدار داده که ‌قصرها و خانه‌های ‌خالی ‌از سکنه ‌را اشغال ‌خواهد کرد و حتی راه‌های تنفس ‌لبنان ‌را خواهد گرفت تا اگر قرار باشد جنوب ‌بمیرد، همه ‌لبنان ‌یک‌جا بمیرد. چنین ‌هشدارهایی، در همه ‌مجامع ‌و محافل ‌سر و صدا برپا کرده ‌است. برخی ‌این ‌وضع ‌را به معنای ‌دعوت ‌به ‌خشونت ‌تفسیر کرده‌اند و آن ‌را همانند به‌کارگیری ‌توپخانه ‌برای ‌شکار گنجشک مایه ‌هرج‌ومرج‌ دانسته‌اند. در حالی که ‌واقعیت، ‌چنان‌که‌ دیگران و آنان که ‌امام را می‌شناسند، این ‌است‌ که ‌در کشوری ‌مانند لبنان‌ که ‌از مسئولیت‌شناسی ‌در آن خبری ‌نیست، گاهی‌ تهدید به ‌استفاده ‌از توپخانه‌ تنها راه ‌شکار گنجشک ‌است. تهدید به ‌استفاده ‌از توپخانه ‌به ‌معنای ‌شلیک ‌گلوله آن ‌نیست‌ و سید موسی ‌صدر که ‌قدرت ‌خطاب ‌به ‌توده‌ها و برانگیختن ‌احساساتشان‌ را دارد، درهعینهحال، قدرت ‌انعطاف ‌کافی ‌و سخن ‌نافذ برای‌ توضیح ‌وضعیت ‌و آرام ساختن ‌احساسات مردم را نیز دارد. این ‌برای ‌آن ‌است ‌که ‌دعوت ‌وی، ‌در واقع، ‌برای ‌حمایت ‌از جنوب است ‌و نه ‌کوچ ‌دادن ‌اهالی ‌آن؛ برای ‌تقویت ‌جنوب ‌است ‌و نه ‌ترک ‌آن ‌و رها کردن ‌آن ‌برای ‌چپاول دشمن؛ و برای ‌خیزش ‌اجتماعی ‌جنوب ‌است ‌و نه ‌سیاسی‌سازی ‌فضای ‌جنوب. آقای ‌صدر قطعاً‌ در چارچوب منافع ملی ‌لبنان ‌حرکت می‌کند. بزرگ‌ترین ‌دلیل ‌این ‌ادعا زمانی آشکار می‌شود که ‌گروه‌هایی را بشناسی که ‌در خفا با وی ‌دشمنی می‌کنند ‌و در برابر او اظهار نگرانی می‌کنند.

امام‌ موسی ‌صدر با تأکید تمام بیان ‌می‌کند که ‌سیاستمدار نیست ‌و خیال ‌رسیدن ‌به‌ هیچ ‌منصب ‌سیاسی ‌را در سر نمی‌پروراند. چنین ‌چیزی ‌کاملاً‌ پذیرفته ‌و ‌تردیدناپذیر است، زیرا همه زهد وی و