پندار را چنین رد کرده است : « ﴿ قُل یَا أَیُّهَا الَّذِینَ هَادُوا إِن زَعَمْتُم أَنَّکُم أَوْلِیَاءُ لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴾ .»[218] یهودیان بر این عقیده بودند که ملت برگزیده خداوند هستند و خود را اولیاء الله می‏دانستند، ولی اولیائی ندارد. «پس تمنای مرگ کنید، اگر راست می‏گویید.» اگر راست می‏گویید، نزد پروردگار بروید. اگر از نزدیکان خدا هستید، چرا شما را به سبب گناهانتان عذاب می‏کند؟ این متن قرآن است. در پیشگاه خداوند انسان‌ها با یکدیگر تفاوتی ندارند؛ سفید و سیاه و سرخ، زن و مرد، کوچک و بزرگ، تنگدست و توانگر، به هیچ وجه با یکدیگر تفاوتی ندارند. همه موجودات جهان در برابر خداوند مانند دندانه‏های شانه هستند؛ جز اینکه « ﴿ إِنَّ أَکْرَمَکُم عِندَ اللهِ أَتْقَاکُم ﴾ .»[219] این درمورد انسان.

درمورد زمان نیز همین‌گونه است. خواهش می‏کنم به این سخنان با دقت توجه کنید. زمان‌ها برای خداوند یکسان است. نمی‏توان گفت امروز روز خداست و فردا روز خدا نیست. هیچ عیب و نقصی در روزها وجود ندارد. نمی‏توانید بگویید چهارشنبه نحس است، روز سیزدهم نحس است، دوشنبه نحس است. عیادت از بیمار در عصر چهارشنبه مناسب نیست. همه این‌ها دروغ و باطل است. شاید بگویید پس چطور ماه رمضان فرخنده و بابرکت است؟ پاسخ این است که ماه رمضان از خود چیزی ندارد، بلکه وسیله است. رمضان مانند پرچم است. چطور؟ چرا شما به پرچم لبنان احترام می‏گذارید؟ چطور پارچه‌ای سفید و سیاه و قرمز و سبز چنین شده است؟ درمورد پرچم‏های دیگر نیز همین‌گونه است و فرقی ندارد. چون از نظر قانونی توافق کرده‏اند که این پرچم، نماد لبنان باشد. گفته‏اند ما به‌طور اعتباری به این پرچم احترام می‏گذاریم و آن، نشانه و نماد ماست، نه بیشتر و نه کمتر. درمورد ماه رمضان نیز همین‌طور است. خداوند به تو می‏گوید : آیا چیزی برای خودت قرار نمی‌دهی؟ خوب! من این ماه را برای خود قرار می‏دهم. مسجد و کعبه را خانه خود قرار می‏دهم و به آن‌ها اهتمام می‏ورزم تا از این راه شما را بیامرزم. وگرنه این ماه و این زمان و مکان هیچ اهمیتی ندارند. بنابراین، زمان‌ها هیچ نقص یا نحوستی ندارند.

امیرمؤمنان علی(ع) فرموده‏اند : «لا تُعابُ الأیامُ.» (بر روزها خرده گرفته نمی‏شود.) وقتی ایشان به فردی برمی‏خورند که دنیا را نکوهش می‏کند، به او می‏فرمایند : «الدُّنیا مَعبَدُ أولِیاءِ اللهِ.» (دنیا محل عبادتی برای دوستان خداست.) این روزها که تو آن‌ها را نکوهش می‏کنی، می‏تواند موجب پیشرفت و ترقی و نزدیکی انسان به خداوند متعال باشد. بنابراین، همه زمان‌ها مانند یکدیگرند؛ روز نیک‏بختی و خوش‏طالعی و روز بداقبالی و روز نحس نداریم. ننگ است که پس از هزار و سیصد سال به خرافه‏ها و سخنان یاوه و نابخردانه جاهلیت بازگردیم و بگوییم این خوب است و این بد. درمورد مکان‏ها نیز همین‌طور است؛ همه برای خداوند یکسان‌اند و هیچ سعد و نحس در آن‌ها وجود ندارد. حق نداری بگویی این خانه شوم است و هیچ روز خوشی به خود ندیده است و آن خانه مبارک و خوش‌یمن است. از کجا این سخن را می‏گویید؟ این‌ها همه خرافه‏ها و ته‏مانده‏های جاهلیت و برخاسته از شرک است.