می‌کنند. خب، تماس‌هایی گرفتیم و گفتیم: ای جماعت، این کار نادرست است. شخصاً به یکی از مسئولان بلندپایه تلفن کردم و گفتم که بحث خوداداری همان بحث تجزیه کشور است. پس از آن نامه‌ای به مقاومت فلسطین فرستادیم و حقیقت را برای آنان روشن کردیم. آنان قانع شدند که خوداداری به معنی تجزیه کشور است و آنان کم‌کم بحث خوداداری را کنار گذاشتند. سپس، نماینده‌ای به سوی جبهه احزاب یا جمعیت احزاب و نیروهای ملی‌گرا و ترقی‌خواه فرستاد��م. ما قبلاً در جلسات آنان شرکت می‌کردیم. همان‌طور که می‌دانید «بترول عنا» جبهه‌ای واحد است و ما نیز جریانی تحول‌خواه هستیم. جنبش محرومان از جریان‌های تحول‌طلب کشور است. یعنی از جریان‌هایی است که خواهان ایجاد تحول در جامعه است. نیروهای تحول‌طلب را چپ‌گرا یا ترقی‌خواه می‌نامند. ما خیلی به اسم توجه و اصرار نداریم. هرچه می‌خواهید، آن را بنامید. ما خواهان بهبود اوضاع جامعه هستیم. نماینده فرستادیم، توضیح دادیم، دیدار کردیم، ولی آنان پافشاری می‌کردند و می‌گفتند که باید خوداداری داشته باشیم.
خوداداری بیان دیگری از خودمختاری است. گفتند: چه می‌گویید، ما حکومت خودمختاری نمی‌خواهیم. ما حکومتی انقلابی می‌خواهیم. خب، اگر حکومتی انقلابی می‌خواهیم، آیا این حکومت بر کل لبنان حکمفرما خواهد بود؟ گفتند: نه، ما دیگر مناطق را سرکش به حساب می‌آوریم و آن‌ها را آزاد می‌کنیم. خب، با چه نیرو و توانی؟ آیا دنیا به ما اجازه خواهد داد؟ آیا ناوگان ششم آمریکا که به هشت مایلی مرزهای لبنان رسیده است، به ما اجازه می‌دهد وارد جبل شویم و بجنگیم.
پس حال که این‌گونه است، باید دل خود را خنک و ملتمان را خوشنود کنیم و افراد ساده‌لوح را فریب دهیم و به جنگ بفرستیم تا صدها و هزاران نفر کشته شوند و کشور به دخالت بیگانه گرفتار شود. دخالت بیگانه چگونه رخ می‌دهد؟ یک راه آن، آمدن ارتش بیگانه است. وقتی ارتش بیگانه می‌آید، بدون تجهیزات و آمادگی که نمی‌آید. از سازمان ملل مجوز می‌گیرد که آن را بین‌المللی کردن می‌نامند، یعنی شورای امنیت جلسه برگزار می‌کند. شاید جوانان ماجرای کره شمالی وکره جنوبی را به یاد نداشته باشند. سازمان ملل قطعنامه‌ای برای حمله به کره شمالی صادر کرد و ارتش‌هایی از سراسر دنیا و ازجمله ترکیه آمدند. به یاد داریم که نیروهای ترکیه در کره جنوبی با کره شمالی می‌جنگیدند و آمریکا پشت صحنه بود.
سازمان ملل قطعنامه‌ای برای پیشگیری از تجزیه لبنان یا دفاع از مسیحیان یا دفاع از جبل صادر می‌کند و از همه کشورها سیل نیروها و تجهیزات نظامی به سوی ما سرازیر می‌شود. آیا درد و رنجی که از اسلحه و مردم و ویرانی‌ها کشیده‌ایم، کافی نیست. ارتش‌های بیگانه به این منطقه می‌آیند و در جنگ شرکت می‌کنند و این همان چیزی است که بین‌المللی کردن نامیده می‌شود. پس ممکن است که کار ما به بین‌المللی کردن کشانده شود، به‌ویژه آنکه براون نیز اینجاست و شب و روز فعالیت می‌کند و از این مسئله دم می‌زند.
مسئله دیگری که وجود دارد، اسرائیل است. تاکنون چه عاملی مانع آن شده است که اسرائیل جنوب را اشغال نکند؟ قدرت و مردانگی ما؟ توپ‌خانه ما؟ نیروهای ما؟ نه، بلکه شرایط بین‌المللی مانع این اشغال شده است.