نشماری و نگویی من در عرصه زندگی چه کاری می‏توانم صورت دهم. همه کار می‏توانی انجام دهی، ولی به شرط آنکه این خودبینی را از خود دور کنی و در خط حسین(ع) باشی و بتوانی آنچه از تو می‏خواهند، آنچه راه مبارزه از تو می‏طلبد، آنچه چالش‏های زندگی اقتضا می‏کند و هرآنچه لازم است، تقدیم کنی.
ما اگر توانستیم از راحتی خود چشم بپوشیم و به کار و تلاش بپردازیم و اگر توانستیم از عادت‏های خود دست برداریم، می‏توانیم تعالی پیدا کنیم؛ اگر توانستیم کینه‏های خود را کنار بگذاریم، می‏توانیم به مرتبه‏ای بالاتر برسیم و با یکدیگر دوستی کنیم و برادر باشیم و دستِ یاری به هم بدهیم؛ اگر عا��ت‏های عمومی خود را کنار گذاشتیم، یعنی از اینکه بگوییم این خواست مردم است و مُدها و جریان‏ها و موج‏های اجتماعی این چنین است، دست برداریم. آیا حسین(ع) برخلاف جریان حرکت نکرد؟ آیا حسین(ع) در برابر ستمگران از بزرگ و کوچک و با همه سلاح‌‏ها و سپاهیان و افکار و آرا و خدمات و تبلیغات آنان نایستاد؟ او به‌تنهایی با این جریان‏ها و جبهه‏ها مخالفت کرد و از بذل هیچ‌چیزی خودداری نکرد و همه‌چیز را تقدیم کرد.
اگر می‏خواهیم به خط حسین و هدف حسین برسیم و شکـوه و عزت خود را بازیابیم و زندگی خود را احیا کنیم، باید در راه حسین(ع) حرکت کنیم. اما اگر می‏خواهی آسایش و ثروت و خوشبختی و خودخواهی و اخلاق خود را نگه داری، در همان موقعیتی که هستی می‏مانی و به اندازه سر سوزنی تغییر نمی‏کنی. تو از بیست سال پیش تاکنون همین بوده‏ای و از امروز تا بیست سال دیگر نیز همین خواهی بود تا اینکه بمیری و همه بمیریم. اگر می‏خواهی همان‌گونه که بوده‏ای باشی، هدفت را مشخص کرده‏ای و هدف کوچکی برای خود مشخص کرده‏ای و همچون سنگ یک‌جا مانده‌ای و تغییر نکرده‏ای. ولی هر اندازه تلاش کنی تا بالاتر روی و تعالی ‌یابی و پیشرفت کنی، می‏توانی بخشی از خودبینی خود را کنار بگذاری.
در این روز و در سایه نـام و یـاد حسـین بـزرگ، مـی‏تـوانیم صفحه جدیدی از زندگی خود را ورق بزن��م. این نکته را به‌طور کوتاه به خودم و شما متذکر می‌شوم که ما در آستانه فصلی جدید از زندگی خود هستیم، در برابر فرصتی تازه از زندگی خود هستیم. می‏توانیم رفتار و مسیر خود را عوض کنیم و به همان سویی برویم که حسین(ع) رفت و به وضعیتی بهتر از آنچه امروز داریم، برسیم. برای اینکه به این هدف برسیم، باید با نام و یاد حسین(ع) زندگی کنیم و در مجالس عزاداری حضور یابیم و گوش کنیم و به فکر فرو رویم و به خود آییم و غم و اندوه در رفتار و لباس و خانه و شب‏زنده‏داری ما نمود پیدا کند و به این شکل با نام و یاد حسین(ع) زندگی کنیم. برای انسان سخت است که خود را تغییر دهد، ولی وقتی صحنه‏های باعظمت کربلا را به یاد می‌آوری و این مصیبت‏ها و فداکاری‏ها و خدمات را به یاد می‏آوری، به یک‌باره تکانی می‌خوری و دگرگون می‌شوی.
پیش از شما نیز جماعتی در چنین روزی دگرگون شده‌اند. عبیداللّه ‌بن‌ حر جعفی، آیا از طرف‌داران عثمان نبود؟ یعنی ادعای خون‌خواهی خلیفه سوم، عثمان، را از امام نداشت؟ او مردی گمراه بود، ولی در چنین روزهایی یک‌باره از خط باطل به خط حق تغییر مسیر داد. چنین چیزی ممکن است.
برادران، این مسئله نیاز به بحث و گفت‌وگو و استدلال ندارد. در این فرصت می‏توانید برنامه و