العمل الإشتراکی) است که حدود هشت سال قبل به رهبری جورج حبش تأسیس شد و گروه او بهطور غیر مستقیم این حزب را اداره میکنند.
چهارمین حزب اتحاد کمونیستهای لبنان (اتحاد الشعوبین اللبنانین) است که حدود 5 تا 6 سال قبل انشعاب کردند و بیشتر کادرها نخبههای کمونیست لبنان هستند. احزاب کمونیستی دیگری هم بهطور سری به نامهای حزب کمونیست عربی، سازمان کار انقلابی، و غیره گاه و بیگاه در افق ظاهر و سپس مخفی میشوند.
علاوه بر احزاب کمونیستی، در لبنان احزاب چپ غیرمارکسیست و ظاهراً سوسیالیست نیز وجود دارند، از جمله حزب قومی اجتماعی سوری که نخست حزبی دست راستی و فاشیست بود و در جنگ داخلی لبنان در سال 1958 میلادی در کنار کمیل شمعون و کتائب برضد ملیون جنگید. ولی از سال 1965 میلادی به چپ گرایید و روابط خود را با فتح و بعث عراق محکم ساخت. در حوادث لبنان از این دو و همچنین از لیبی، کمکهای مالی و نظامی فراوان دریافت کرد. رهبری این حزب با انعام رعد یک مسیحی کاتولیک است که از همین حزب جناحی انشعاب کرد به همان نام و به حزب بعث سوریه نزدیک شد.
دلیل تغییر مشی این حزب را چه می دانید؟
انحراف ایدئولوژیک به سوی اهداف سیاسی و انتخاباتی، یعنی کسب قدرت برای رأیگیری.
حزب دیگر سوسیالیستی حزب تقدمی اشتراکی (حزب سوسیالیست ترقیخواه) به رهبری کمال جنبلاط است. جنبلاط فئودال است و از چپروی شعاری بیشتر ندارد. مبارزات سیاسیاش برای تأمین هدفهای انتخاباتی و پیدا کردن کار برای دوستان و گرفتن امتیاز کارخانه، نظیر سیمان سبلین و غیره است. در 5 سال اخیر بعضی از کمونیستهای انشعابی وارد این حزب شده و بعضی از کادرهای رهبری آن را در دست گرفتهاند. در کتابی که روزنامه النهار به مناسبت بیست و پنجمین سال فوت جبران توینی چاپ کرده است، نقل قولهایی از کمال جنبلاط دارد. از جمله در سال 1946 میلادی، در ابتدای زندگی سیاسیاش در یک سخنرانی میگوید که در دنیا فقط یک تمدن بوده و آن هم از غرب به وجود آمده است… آنان که تمدنی شرقی (اسلامی) تصور کردهاند، مانند هیکل، گزافهگو و عوامفریباند. هر ملتی به مقداری که از تمدن غرب بگیرد، متمدن است. کمال جنبلاط بعد از ملاقات با دن براون، نماینده اعزامی رئیسجمهور آمریکا به این منطقه، گفت که من عقلی غربی و قلبی شرقی دارم. در سال 1954 میلادی در یک سخنرانی در سالن یونسکو میگوید که عربها مردمی متعصب و در نتیجه، عقبافتاده هستند. آنها باید اسرائیل را بپذیرند. در سال 1956 میلادی جنبلاط با ملی کردن کانال سوئز مخالفت کرد. سپس، با وحدت مصر و سوریه در همان زمان نیز معارضه کرد. طی حوادث اخیر لبنان مرتب مواضع خود را تغییر داده است، مثلاً نخست با دخالت فرانسه مخالف بود. بعد از سفر به مصر، از مصر درخواست میکند که خواستار دخالت فرانسه در لبنان شود. وزیر خارجه مصر به همین علت به فرانسه رفت. همچنین، روش متغیر او را درباره بینالمللی کردن بحران لبنان و دخالت سوریه و غیرمذهبی (لائیک) کردن دولت لبنان و مقاومت فلسطین میتوان ذکر کرد. همین 51 روز پیش در مجله نوول آبزرواتور فرانسوی بود که