از این روست که ما می‏کوشیم یک‌پارچگی و استقلال لبنان را و انسجام آن را حفظ کنیم و از این ساختار که امانتی برای تمدن جهانی است، پاسداری کنیم.

از این رو، من از دیدار با برادران دست‏اندرکار رسانه بسیار خشنودم و درمورد آنچه ریاست سندیکا گفتند و این مکان را محراب نامیدند، می‏توانم با اطمینان بگویم که شما در دفتر کار خود و با قلم‏های خود در محراب تبلیغات نماز می‏گزارید و مشعل وحدت و همبستگی را فراروی آینده این کشور برمی‏افروزید و این به نقش شما اهمیت ویژه‏ای می‏بخشد.

آینده کشور در آن نیست که سردبیر براساس عواطف و یا خدای نکرده منافع خود قلم بزند؛ بلکه در آن است که در هر کلمه‏ای که می‏نویسد و هر عنوانی که انتخاب می‌کند و هر تیتری که می‏زند و هر تحلیل و عکسی که به کار می‏ّبرد، دقیق و تیزبین باشد. اگر روزنامه‏نگار احساس کند که در محراب است، قداست مسئولیت خود را در مرحله پیش رو درک می‏کند. به نظر من بسیار ضروری است که آشفتگی و بحران موجود در ذهن و دل مردم برطرف شود. باید درباره مسائل و اخبار کشور از نو روشنگری ‏شود. باید صلاحیت اشخاصی که در پرتو تبلیغات ناشی از جنگ در جایگاهی نامناسب قرار گرفتند، دوباره بررسی شود. شما به مسئولیت و کار خویش آشناتر هستید، چراکه تخصص شماست. من تنها می‏توانم از خداوند برای شما توفیق بخواهم و اگر مایل باشید، خودم و معلوماتم و تخصصم را برای پاسخ‌گویی به پرسش‌هایتان دراختیار بگذارم...

پرسش و پاسخ

آیا به نظر شما ساختار 1943 شکست خورده است؟ آیا در ذهن شما تصویری نو از لبنانی پایدار و مقتدر وجود دارد؟

در واقع مصونیت نداشتن ساختار لبنان در برابر آنچه رخ داد، متوجه خود ساختار آن نیست، زیرا علل و عوامل این حوادث فراتر از چارچوب خواست و اراده لبنان بود. همه می‏دانیم که در لبنان هیچ مهماتی تولید نمی‏شود، ولی در حوادث اخیر شاهد سرازیر شدن سیل اسلحه به سوی لبنان بودیم. این سلاح‏ها از کجا و برای چه می‏آید؟ می‏دانیم که جنگ‌افزار در دنیای امروز کالایی سیاسی است، نه یک کالای صرفاً تجاری، و این مسئله در استمرار یافتن جنگ به مدت دو سال نمود پیدا کرد.

ما معتقدیم تندبادهایی که بر لبنان وزید و ساختار 1943 را لرزاند، بزرگ‌تر از حد استحکام و پایداری هر کشوری در جهان است و به نظر من لبنان شکست نخورده است، زیرا نهادهای دولتی هنوز بازسازی نشده است و ما هم در اینجا گرد آمده‏ایم.

من از نظام سابق دفاع نمی‏کنم بلکه از ساختار جامعه، یعنی همزیستی در سایه دموکراسی، دفاع می‏کنم. درمورد آینده نیز اولویت‏هایی هست که نباید تغییر کند و مردم لبنان باید از رهگذر گفت‌وگو، ساختاری انتخاب کنند که این اولویت‏ها را حفظ کند و رهبران لبنان نیز باید با توجه به شناختی که از مردم لبنان دارند، ساختاری مشتمل بر این اولویت‏ها برگزینند. یک‌پارچگی لبنان همان‌طور که گفتیم شاخصه وجودی لبنان است تا لبنان میکروفیلم یا رونوشت کوچکی از هیچ کشور دیگری نباشد. اگر لبنان رونوشت هر کشور دیگری باشد و اگر کشورها را براساس اندازه دسته‌بندی کنیم، در می‏یابیم که لبنان میکروفیلمی از دولت‏های بزرگ می‏شود. برای آنکه لبنان میکروفیلم نباشد، باید شاخصه و