[امام با همان آرامش همیشگی، آرامش آمیخته با تفکر، پاسخ داد:]

درواقع موج حمله و مخالفت با سکولاریسم در همایش تالار یونسکو خطاب به کسانی بود که می‌خواهند دستاوردهای معنوی، اجتماعی و سیاسی نیروهای ملی را که در نتیج? تلاش‌های همسو از زمان نشست دارالفتوای اهل‌سنت به دست آمده، در انحصار خود درآورند. حاضران در آن نشست با کابین? نظامی مخالفت کردند و این گروه‌ها قربانیان بسیاری در مناطق مختلف تقدیم کردند که اکثر قاطع آنان به اصول متعالی و ارزش‌های معنوی پایبند بودند، تا جایی که احزاب در مناطق مسلمان‌نشین از مفاهیم مرتبط با دین و عقیده دم می‌زدند و به این وسیله مبارزان را جذب تشکیلات خود می‌کردند. به هر حال آن تلاش‌ها نتیجه داد و نظام لبنان قدیم سقوط کرد و در آستان? پایه‌گذاری لبنان جدید با هویت و رسالت عربی، ناگهان مشاهده کردیم که افرادی درصددند تلاش‌های صورت‌گرفته را به نفع گروه خاصی از جبه? متحد ملی مصادره کنند و شعارهایی همچون سکولاریسم و تشکیل حکومت‌های محلی و… را مطرح کنند و خواسته‌های اقشار باایمان و پایبند ارزش‌ها را -‌که در راه رسیدن به وحدت ملی و پاسداری از مقاومت فلسطین و دفاع از میهن همه‌چیز خود را فدا کرده‌اند‌‌- نادیده بگیرند.

عجیب‌تر آنکه این گروه می‌خواهند از مسئل? کمک و یاری به فلسطین برای اهداف سیاسی خود بهره‌برداری کنند و رسانه‌های مقاومت فلسطین و افکارِعمومی آنان را در جهان عرب و سراسر جهان به خدمت اهداف خود درآورند، بی‌آنکه فرصت اظهارنظر به ملتی بدهند که بر مبنای اصول و عقاید خود در این راه گام نهاده‌اند. با نگاهی گذرا به جلسات و نشست‌های این گروه‌ها می‌توان به خطرهای ناشی از این اقدامات پی برد. در همایش جنبش محرومان هم این گروه‌ها را خطاب کردیم و گفتیم که منکر تلاش‌های آنان نیستیم و از مشارکت آنان در پیشبرد اهداف ملی و خدمت به مقاومت فلسطین استقبال می‌کنیم، امّا اجازه نمی‌دهیم آرمان‌های مؤمنان به پروردگار -‌که اکثر قاطع لبنانیان را تشکیل می‌دهند- نادیده گرفته شود، زیرا این امر موجب تفرقه در صفوف ملی می‌شود و به وحدت ملی ضربه وارد می‌کند که ضامن تحقق اهداف ملت و ساختن لبنان نو و حفظ مقاومت فلسطین است؛ به‌ویژه با وجود حملات سنگین استعمار که لبنان و مقاومت را هدف قرار داده است.

امّا برخی محافل، ملحد نامیدن سکولارها را در همایش جنبش امل، عامل جدایی میان اسلام‌گرایان و برخی عناصر جنبش ملی و تقسیم ملی‌گرایان به دو گروه مؤمن و ملحد دانسته‌اند و ملحدان نیز با اسرائیلی‌ها یکسان به شمار آمده‌اند!

مسئل? سکولاریسم، نگرش اجتماعی افراد و احزابی است که به آنان احترام می‌گذاریم و برخی از آن احزاب نیز با ما هم‌پیمان‌اند، ولی از لحاظ مفهومی با این نگرش آنان موافق نیستیم و اجازه نمی‌دهیم که این نگرش را بر ما و فرزندان باایمان ما تحمیل کنند. مواضع حاضران در نشست عرمون نیز دراین‌باره مشخص است. آنان لغو فرقه‌گرایی سیاسی را پذیرفتند، امّا سکولاریسم را نپذیرفتند.

در اینجا امام اندکی تأمل کردند، سپس سیگاری روشن کردند و ادامه دادند:

برخی از پژوهشگران عرص? فقه نیز نظر ویژه‌ای دراین‌باره ارائه کرده‌اند که براساس آن می‌توان