گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 7
صفحه: 231

از هویت تاریخی و فرهنگی خویش صورت می‌گرفت.

این تلاش‌ها با پاسخ قاطعانه و کوبند? باورمندان پیشتاز مواجه شد که تشن? دستیابی به آمال و آرمان ملی و ایفای نقش و مسئولیت عربی و بر دوش‌کشیدن رسالت خویش بودند و این دفاع خستگی‌ناپذیر تا زمانی که آن تلاش‌ها ادامه داشته باشد، استمرار خواهد یافت و با تحقق یک یا چند برنام? اصلاحی سیاسی یا اجتماعی متوقف نمی‌شود.

لبنانیان در این بخش از کر? زمین و در طول تاریخ، پرچم رسالت خویش را بر دوش کشیده و آفاق را درنوردیده و در ارتقای سطح فرهنگ و زندگی بشر در سراسر زمین مشارکت داشته‌اند و به‌طور ویژه در ایفای مسئولیت‌های عربی خویش از اقیانوس اطلس تا خلیج کوشیده‌اند.

لبنانیان با وجود کوچکی سرزمینشان، بزرگ و با عظمت بوده‌اند و آمال و آرزوهای خود را بر امت عرب و بر جهانیان عرضه کرده‌اند و در نیک‌بختی خود و جهانیان سهیم بوده‌اند.

امّا گاهی مردان حقیری به زمامداری رسیده‌اند و مدتی حکومت کرده‌اند و کوشیده‌اند تا میهن بزرگ را همانند خود کوچک کنند و هم‌وطنان بزرگ و نستوه را تا حد حقارت خویش پایین آورند. زمامداران کوچک به بهان? قرار نگرفتن در یک محور، از دغدغه‌های عربی غافل شدند و به بهان? پیمان صلح، از مشارکت در نبرد با رژیم صهیونیستی سر باز زدند و حتی از مقابله با تجاوزهای مکرر این رژیم به کشورمان خودداری کردند. آنان همچنین نیم? دیگر و بزرگ‌تر لبنان را که همان لبنانیان خارج از کشورند، نادیده گرفتند و از هم? مسئولیت‌های ملی، قومی و انسانی خویش شانه خالی کردند.

بدین‌سان آنان کوشیدند که بزرگ‌مردان را در چارچوب‌ها زندانی کنند و آن‌ها را به مشکلات محلی و منطقه‌ای خویش و رقابت‌های بی‌رحمانه سرگرم کنند و در محدوده‌ای کوچک، تندبادی بزرگ برپا کنند.

آن‌ها ارتش را طبق سلیق? خود ایجاد کردند، امّا آن را از جنگیدن بازداشتند و پس از مدتی به ارتشیان فرمان دادند که از خاک وطن دفاع نکنید، زیرا هدفِ حملات دشمن را نه هم‌وطنان لبنانی، بلکه همسایگان فلسطینی خویش می‌دانستند. تا آنکه حقیقت آشکار شد و همگان دریافتند که دشمن به بهان? حضور فلسطینیان، به ‌خاک جنوب و شهروندان لبنانی حمله می‌کند و درصدد کوچاندن لبنانیان است تا زمین? اشغال جنوب مهیا شود. امّا باز هم ارتش را از دفاع بازداشتند و هنگامی که ارتشیان دربار? وظیف? خود پرسیدند، به آنان گفته شد: پادگان‌ها را زیباسازی کنید، پرونده‌ها را مرتب کنید، دفترهای اداری را زیبا و باشکوه کنید!… پرسیدند: بعد از آن چه کنیم؟ گفته شد: تظاهرات مردمی را سرکوب کنید و «معروف سعد» را به قتل برسانید و شاهدِ نفوذ دشمن تا قلب پایتخت باشید و ساکت بنشینید، حتی اگر جنگجویان سه تن از رهبران فلسطین را در برابر چشمان شما به قتل برسانند!

بدین‌ترتیب، مؤسسات و نهادهایی بی‌پایه بنیان نهادند و دولتی ایجاد کردند که از ایفای نقش جهانی خود ناتوان بود و در اتحادی? عرب عضو شدند و شرط تصویب مصوبات آن را «اتفاق آرا» تعیین کردند و بدین‌ترتیب آن را از تأثیرگذاری ساقط کردند و از انجام دادن هرگونه مأموریتی در حوز? مسائل جهان عرب بازماندند. وزارت آموزش و پرورش ایجاد کردند تا آموزش و پرورش ملی را متوقف و پراکندگی تربیتی را جانشین آن کنند. وزارت امور خارجه را از توجه