توفیق الصفدی سخنان خود را اینگونه به پایان برد: «ای شهیدان امل! دیروز شما جان سپردید و امروز همسنگری دیگر به این کاروان ملحق میشود و فردا نوبت به من و شما میرسد و پیکرها در کنار یکدیگر، پل رسیدن به آزادی میشوند. مهم آن است که راه را ادامه دهیم و گذشته را جبران کنیم و عجیب نیست که در این راه، محرومان از وطن و محرومان در وطن در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.»
ابتدا مجری مراسم، شیخ محمد یعقوب، امام صدر را با عباراتی چنین معرفی کرد:
در تعهد و احترام و وفاداری و صفا پیشگام است، او که همچون پیامآوران، هالهای از نبوت و سرچشمهای از رسالت با خود دارد و رفتارش پیامبرگونه است. تلاش او گرد همآوردن همه است، نه باز داشتن و دور کردن، هدفش متحد ساختن، نه تفرقه انداختن و نزدیک کردن دیدگاهها، به جای دوری و بیتفاوتی است. اگر با مقاومت فلسطین و شخص یاسر عرفات دیدار میکند، بر مبنای اصولی است که از «صحرای عرفات در مکه» آموخته، نه برای سودجویی و منفعتطلبی. نقش او مهرآفرینی است، نه دنبالهروی و تقلید. او با رفتار پیامبرگون? خویش، ترجمان رنجهای محرومان و دردهای ستمدیدگان است. دغدغ? او خدمت است، نه رسیدن به رفاه شخصی و این همواره شعار او و بینش او بوده است. همیشه گفتار پیامبر آسمانی را چراغ راه خود قرار داده که فرمود: «انسان ظلمپذیر، در گناه ستمکاران شریک است.»
بر این اساس، جنبش محرومان را بنا نهاد تا پایههای کاخ طاغوتیان را بلرزاند، تبعیضها را از میان بردارد و عدالت اجتماعی را محقق کند و راه روشنی را پیش روی آیندگان ترسیم کند. آری چنین است موسی صدر، همو که سلال? علی(ع) است.
شیخ محمد یعقوب، با این عبارات، امام و پیشوای محرومان، سیّد موسی صدر را به حاضران در تالار یونسکو معرفی کرد و سپس ایشان بر فراز منبر رفت و با آنان چنین سخن گفت:
جناب نخستوزیر!
برادر مجاهد خستگیناپذیر، ابوعمار!
حضرات علما و روحانیان!
مبارزان و مجاهدان قهرمان!
برادران و خواهران گرامی!
سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد!
ای ارواح پاک و مطهر، ای شهیدان جاویدان… اکنون در پیشگاه شما بهفروتنی ایستادهایم و نیکیهای شما را سپاس میگوییم و آوایتان را میشنویم که به آنان که هنوز به شما ملحق نشدهاند، بشارت میدهید.
این شما بودید که با اقدام فداکاران? خویش، نیروی فروخفته و به هدررفت? امت را به عرصه آوردید و شرار? ایمان و تعهد را در جانها برافروختید و با خون خویش مشعل راه آیند? عزتمند را روشن کردید و اکنون هم شمایید که در این روز که به بزرگداشت شما اختصاص یافته، بار دیگر دستاوردی جدید را به ما ارزانی میدارید. از پس افق خونبار و اندوهناک، ما را بشارت میدهید و اشک از دیدگان پاک میکنید و غبار از پیشانیها و نومیدی از دلها میزدایید…
خداوند شما را برترین پاداشها عنایت کند و با نخستین شهیدان اسلام که پایهگذار مجد و عظمت امت ما بودند، محشور گرداند.